Hanuman
ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ ବାହୁକ ଓଡ଼ିଆରେ | Hanuman Bahuk in Odia
| ଚୌପାଈ |
|
ସିଂଧୁ ତରନ, ସିୟ-ସୋଚ ହରନ, ରବି ବାଲ ବରନ ତନୁ । ଭୁଜ ବିସାଲ, ମୂରତି କରାଲ କାଲହୁ କୋ କାଲ ଜନୁ ॥ ଗହନ-ଦହନ-ନିରଦହନ ଲଂକ ନିଃସଂକ, ବଂକ-ଭୁଵ । ଜାତୁଧାନ-ବଲଵାନ ମାନ-ମଦ-ଦଵନ ପଵନସୁଵ ॥ କହ ତୁଲସିଦାସ ସେଵତ ସୁଲଭ ସେଵକ ହିତ ସଂତତ ନିକଟ । ଗୁନ ଗନତ, ନମତ, ସୁମିରତ ଜପତ ସମନ ସକଲ-ସଂକଟ-ଵିକଟ (1) |
|
ସ୍ଵର୍ନ-ସୈଲ-ସଂକାସ କୋଟି-ରଵି ତରୁନ ତେଜ ଘନ । ଉର ଵିସାଲ ଭୁଜ ଦଂଡ ଚଂଡ ନଖ-ଵଜ୍ରତନ ॥ ପିଂଗ ନୟନ, ଭୃକୁଟୀ କରାଲ ରସନା ଦସନାନନ । କପିସ କେସ କରକସ ଲଂଗୂର, ଖଲ-ଦଲ-ବଲ-ଭାନନ ॥ କହ ତୁଲସିଦାସ ବସ ଜାସୁ ଉର ମାରୁତସୁତ ମୂରତି ଵିକଟ । ସଂତାପ ପାପ ତେହି ପୁରୁଷ ପହି ସପନେହୁఁ ନହିଂ ଆଵତ ନିକଟ (2) |
| ଝୂଲନା |
|
ପଂଚମୁଖ-ଛଃମୁଖ ଭୃଗୁ ମୁଖ୍ୟ ଭଟ ଅସୁର ସୁର, ସର୍ଵ ସରି ସମର ସମରତ୍ଥ ସୂରୋ । ବାଂକୁରୋ ବୀର ବିରୁଦୈତ ବିରୁଦାଵଲୀ, ବେଦ ବଂଦୀ ବଦତ ପୈଜପୂରୋ ॥ ଜାସୁ ଗୁନଗାଥ ରଘୁନାଥ କହ ଜାସୁବଲ, ବିପୁଲ ଜଲ ଭରିତ ଜଗ ଜଲଧି ଝୂରୋ । ଦୁଵନ ଦଲ ଦମନ କୋ କୌନ ତୁଲସୀସ ହୈ, ପଵନ କୋ ପୂତ ରଜପୂତ ରୁରୋ (3) |
| ଘନାକ୍ଷରୀ |
|
ଭାନୁସୋଂ ପଢନ ହନୁମାନ ଗେ ଭାନୁମନ, ଅନୁମାନି ସିସୁ କେଲି କିୟୋ ଫେର ଫାରସୋ । ପାଛିଲେ ପଗନି ଗମ ଗଗନ ମଗନ ମନ, କ୍ରମ କୋ ନ ଭ୍ରମ କପି ବାଲକ ବିହାର ସୋ ॥ କୌତୁକ ବିଲୋକି ଲୋକପାଲ ହରିହର ଵିଧି, ଲୋଚନନି ଚକାଚୌଂଧୀ ଚିତ୍ତନି ଖବାର ସୋ। ବଲ କୈଂଧୋ ବୀର ରସ ଧୀରଜ କୈ, ସାହସ କୈ, ତୁଲସୀ ସରୀର ଧରେ ସବନି ସାର ସୋ (4) |
|
ଭାରତ ମେଂ ପାରଥ କେ ରଥ କେଥୂ କପିରାଜ, ଗାଜ୍ୟୋ ସୁନି କୁରୁରାଜ ଦଲ ହଲ ବଲ ଭୋ । କହ୍ୟୋ ଦ୍ରୋନ ଭୀଷମ ସମୀର ସୁତ ମହାବୀର, ବୀର-ରସ-ବାରି-ନିଧି ଜାକୋ ବଲ ଜଲ ଭୋ ॥ ବାନର ସୁଭାୟ ବାଲ କେଲି ଭୂମି ଭାନୁ ଲାଗି, ଫଲఁଗ ଫଲାఁଗ ହୂତେଂ ଘାଟି ନଭ ତଲ ଭୋ । ନାଈ-ନାଈ-ମାଥ ଜୋରି-ଜୋରି ହାଥ ଜୋଧା ଜୋ ହୈଂ, ହନୁମାନ ଦେଖେ ଜଗଜୀଵନ କୋ ଫଲ ଭୋ (5) |
|
ଗୋ-ପଦ ପୟୋଧି କରି, ହୋଲିକା ଜ୍ୟୋଂ ଲାଈ ଲଂକ, ନିପଟ ନିଃସଂକ ପର ପୁର ଗଲ ବଲ ଭୋ । ଦ୍ରୋନ ସୋ ପହାର ଲିୟୋ ଖ୍ୟାଲ ହୀ ଉଖାରି କର, କଂଦୁକ ଜ୍ୟୋଂ କପି ଖେଲ ବେଲ କୈସୋ ଫଲ ଭୋ ॥ ସଂକଟ ସମାଜ ଅସମଂଜସ ଭୋ ରାମ ରାଜ, କାଜ ଜୁଗ ପୂଗନି କୋ କରତଲ ପଲ ଭୋ । ସାହସୀ ସମତ୍ଥ ତୁଲସୀ କୋ ନାଈ ଜା କୀ ବାఁହ, ଲୋକ ପାଲ ପାଲନ କୋ ଫିର ଥିର ଥଲ ଭୋ (6) |
|
କମଠ କୀ ପୀଠି ଜାକେ ଗୋଡନି କୀ ଗାଡୈଂ ମାନୋ, ନାପ କେ ଭାଜନ ଭରି ଜଲ ନିଧି ଜଲ ଭୋ । ଜାତୁଧାନ ଦାଵନ ପରାଵନ କୋ ଦୁର୍ଗ ଭୟୋ, ମହା ମୀନ ବାସ ତିମି ତୋମନି କୋ ଥଲ ଭୋ ॥ କୁଂଭକରନ ରାଵନ ପୟୋଦ ନାଦ ଈଧନ କୋ, ତୁଲସୀ ପ୍ରତାପ ଜାକୋ ପ୍ରବଲ ଅନଲ ଭୋ । ଭୀଷମ କହତ ମେରେ ଅନୁମାନ ହନୁମାନ, ସାରିଖୋ ତ୍ରିକାଲ ନ ତ୍ରିଲୋକ ମହାବଲ ଭୋ (7) |
|
ଦୂତ ରାମ ରାୟ କୋ ସପୂତ ପୂତ ପୌନକୋ ତୂ, ଅଂଜନୀ କୋ ନଂଦନ ପ୍ରତାପ ଭୂରି ଭାନୁ ସୋ । ସୀୟ-ସୋଚ-ସମନ, ଦୁରିତ ଦୋଷ ଦମନ, ସରନ ଆୟେ ଅଵନ ଲଖନ ପ୍ରିୟ ପ୍ରାଣ ସୋ ॥ ଦସମୁଖ ଦୁସହ ଦରିଦ୍ର ଦରିବେ କୋ ଭୟୋ, ପ୍ରକଟ ତିଲୋକ ଓକ ତୁଲସୀ ନିଧାନ ସୋ । ଜ୍ଞାନ ଗୁନଵାନ ବଲଵାନ ସେଵା ସାଵଧାନ, ସାହେବ ସୁଜାନ ଉର ଆନୁ ହନୁମାନ ସୋ (8) |
|
ଦଵନ ଦୁଵନ ଦଲ ଭୁଵନ ବିଦିତ ବଲ, ବେଦ ଜସ ଗାଵତ ବିବୁଧ ବଂଦୀ ଛୋର କୋ । ପାପ ତାପ ତିମିର ତୁହିନ ନିଘଟନ ପଟୁ, ସେଵକ ସରୋରୁହ ସୁଖଦ ଭାନୁ ଭୋର କୋ ॥ ଲୋକ ପରଲୋକ ତେଂ ବିସୋକ ସପନେ ନ ସୋକ, ତୁଲସୀ କେ ହିୟେ ହୈ ଭରୋସୋ ଏକ ଓର କୋ । ରାମ କୋ ଦୁଲାରୋ ଦାସ ବାମଦେଵ କୋ ନିଵାସ। ନାମ କଲି କାମତରୁ କେସରୀ କିସୋର କୋ (9) |
|
ମହାବଲ ସୀମ ମହା ଭୀମ ମହାବାନ ଇତ, ମହାବୀର ବିଦିତ ବରାୟୋ ରଘୁବୀର କୋ । କୁଲିସ କଠୋର ତନୁ ଜୋର ପରୈ ରୋର ରନ, କରୁନା କଲିତ ମନ ଧାରମିକ ଧୀର କୋ ॥ ଦୁର୍ଜନ କୋ କାଲସୋ କରାଲ ପାଲ ସଜ୍ଜନ କୋ, ସୁମିରେ ହରନ ହାର ତୁଲସୀ କୀ ପୀର କୋ । ସୀୟ-ସୁଖ-ଦାୟକ ଦୁଲାରୋ ରଘୁନାୟକ କୋ, ସେଵକ ସହାୟକ ହୈ ସାହସୀ ସମୀର କୋ (10) |
|
ରଚିବେ କୋ ବିଧି ଜୈସେ, ପାଲିବେ କୋ ହରି ହର, ମୀଚ ମାରିବେ କୋ, ଜ୍ୟାଈବେ କୋ ସୁଧାପାନ ଭୋ । ଧରିବେ କୋ ଧରନି, ତରନି ତମ ଦଲିବେ କୋ, ସୋଖିବେ କୃସାନୁ ପୋଷିବେ କୋ ହିମ ଭାନୁ ଭୋ ॥ ଖଲ ଦୁଃଖ ଦୋଷିବେ କୋ, ଜନ ପରିତୋଷିବେ କୋ, ମାఁଗିବୋ ମଲୀନତା କୋ ମୋଦକ ଦୁଦାନ ଭୋ । ଆରତ କୀ ଆରତି ନିଵାରିବେ କୋ ତିହୁఁ ପୁର, ତୁଲସୀ କୋ ସାହେବ ହଠୀଲୋ ହନୁମାନ ଭୋ (11) |
|
ସେଵକ ସ୍ୟୋକାଈ ଜାନି ଜାନକୀସ ମାନୈ କାନି, ସାନୁକୂଲ ସୂଲପାନି ନଵୈ ନାଥ ନାఁକ କୋ । ଦେଵୀ ଦେଵ ଦାନଵ ଦୟାଵନେ ହ୍ଵୈ ଜୋରୈଂ ହାଥ, ବାପୁରେ ବରାକ କହା ଔର ରାଜା ରାఁକ କୋ ॥ ଜାଗତ ସୋଵତ ବୈଠେ ବାଗତ ବିନୋଦ ମୋଦ, ତାକେ ଜୋ ଅନର୍ଥ ସୋ ସମର୍ଥ ଏକ ଆఁକ କୋ । ସବ ଦିନ ରୁରୋ ପରୈ ପୂରୋ ଜହାఁ ତହାఁ ତାହି, ଜାକେ ହୈ ଭରୋସୋ ହିୟେ ହନୁମାନ ହାఁକ କୋ (12) |
|
ସାନୁଗ ସଗୌରି ସାନୁକୂଲ ସୂଲପାନି ତାହି, ଲୋକପାଲ ସକଲ ଲଖନ ରାମ ଜାନକୀ । ଲୋକ ପରଲୋକ କୋ ବିସୋକ ସୋ ତିଲୋକ ତାହି, ତୁଲସୀ ତମାଇ କହା କାହୂ ବୀର ଆନକୀ ॥ କେସରୀ କିସୋର ବଂଦୀଛୋର କେ ନେଵାଜେ ସବ, କୀରତି ବିମଲ କପି କରୁନାନିଧାନ କୀ । ବାଲକ ଜ୍ୟୋଂ ପାଲି ହୈଂ କୃପାଲୁ ମୁନି ସିଦ୍ଧତା କୋ, ଜାକେ ହିୟେ ହୁଲସତି ହାఁକ ହନୁମାନ କୀ (13) |
|
କରୁନାନିଧାନ ବଲବୁଦ୍ଧି କେ ନିଧାନ ହୌ, ମହିମା ନିଧାନ ଗୁନଜ୍ଞାନ କେ ନିଧାନ ହୌ । ବାମ ଦେଵ ରୁପ ଭୂପ ରାମ କେ ସନେହୀ, ନାମ, ଲେତ ଦେତ ଅର୍ଥ ଧର୍ମ କାମ ନିରବାନ ହୌ ॥ ଆପନେ ପ୍ରଭାଵ ସୀତାରାମ କେ ସୁଭାଵ ସୀଲ, ଲୋକ ବେଦ ବିଧି କେ ବିଦୂଷ ହନୁମାନ ହୌ । ମନ କୀ ବଚନ କୀ କରମ କୀ ତିହୂఁ ପ୍ରକାର, ତୁଲସୀ ତିହାରୋ ତୁମ ସାହେବ ସୁଜାନ ହୌ (14) |
|
ମନ କୋ ଅଗମ ତନ ସୁଗମ କିୟେ କପୀସ, କାଜ ମହାରାଜ କେ ସମାଜ ସାଜ ସାଜେ ହୈମ୍ । ଦେଵବଂଦୀ ଛୋର ରନରୋର କେସରୀ କିସୋର, ଜୁଗ ଜୁଗ ଜଗ ତେରେ ବିରଦ ବିରାଜେ ହୈମ୍ । ବୀର ବରଜୋର ଘଟି ଜୋର ତୁଲସୀ କୀ ଓର, ସୁନି ସକୁଚାନେ ସାଧୁ ଖଲ ଗନ ଗାଜେ ହୈମ୍ । ବିଗରୀ ସఁଵାର ଅଂଜନୀ କୁମାର କୀଜେ ମୋହିଂ, ଜୈସେ ହୋତ ଆୟେ ହନୁମାନ କେ ନିଵାଜେ ହୈମ୍ (15) |
| ସଵୈୟା |
|
ଜାନ ସିରୋମନି ହୋ ହନୁମାନ ସଦା ଜନ କେ ମନ ବାସ ତିହାରୋ । ଢାରୋ ବିଗାରୋ ମୈଂ କାକୋ କହା କେହି କାରନ ଖୀଝତ ହୌଂ ତୋ ତିହାରୋ ॥ ସାହେବ ସେଵକ ନାତେ ତୋ ହାତୋ କିୟୋ ସୋ ତହାଂ ତୁଲସୀ କୋ ନ ଚାରୋ । ଦୋଷ ସୁନାୟେ ତୈଂ ଆଗେହୁఁ କୋ ହୋଶିୟାର ହ୍ଵୈଂ ହୋଂ ମନ ତୋ ହିୟ ହାରୋ (16) |
|
ତେରେ ଥପୈ ଉଥପୈ ନ ମହେସ, ଥପୈ ଥିର କୋ କପି ଜେ ଉର ଘାଲେ । ତେରେ ନିବାଜେ ଗରୀବ ନିବାଜ ବିରାଜତ ବୈରିନ କେ ଉର ସାଲେ ॥ ସଂକଟ ସୋଚ ସବୈ ତୁଲସୀ ଲିୟେ ନାମ ଫଟୈ ମକରୀ କେ ସେ ଜାଲେ । ବୂଢ ଭୟେ ବଲି ମେରିହିଂ ବାର, କି ହାରି ପରେ ବହୁତୈ ନତ ପାଲେ (17) |
|
ସିଂଧୁ ତରେ ବଡେ ବୀର ଦଲେ ଖଲ, ଜାରେ ହୈଂ ଲଂକ ସେ ବଂକ ମଵାସେ । ତୈଂ ରନି କେହରି କେହରି କେ ବିଦଲେ ଅରି କୁଂଜର ଛୈଲ ଛଵାସେ ॥ ତୋସୋ ସମତ୍ଥ ସୁସାହେବ ସେଈ ସହୈ ତୁଲସୀ ଦୁଖ ଦୋଷ ଦଵା ସେ । ବାନରବାଜ ! ବଢେ ଖଲ ଖେଚର, ଲୀଜତ କ୍ୟୋଂ ନ ଲପେଟି ଲଵାସେ (18) |
|
ଅଚ୍ଛ ଵିମର୍ଦନ କାନନ ଭାନି ଦସାନନ ଆନନ ଭା ନ ନିହାରୋ । ବାରିଦନାଦ ଅକଂପନ କୁଂଭକରନ ସେ କୁଂଜର କେହରି ଵାରୋ ॥ ରାମ ପ୍ରତାପ ହୁତାସନ, କଚ୍ଛ, ଵିପଚ୍ଛ, ସମୀର ସମୀର ଦୁଲାରୋ । ପାପ ତେ ସାପ ତେ ତାପ ତିହୂఁ ତେଂ ସଦା ତୁଲସୀ କହ ସୋ ରଖଵାରୋ (19) |
| ଘନାକ୍ଷରୀ |
|
ଜାନତ ଜହାନ ହନୁମାନ କୋ ନିଵାଜ୍ୟୋ ଜନ, ମନ ଅନୁମାନି ବଲି ବୋଲ ନ ବିସାରିୟେ । ସେଵା ଜୋଗ ତୁଲସୀ କବହୁఁ କହା ଚୂକ ପରୀ, ସାହେବ ସୁଭାଵ କପି ସାହିବୀ ସଂଭାରିୟେ ॥ ଅପରାଧୀ ଜାନି କୀଜୈ ସାସତି ସହସ ଭାଂତି, ମୋଦକ ମରୈ ଜୋ ତାହି ମାହୁର ନ ମାରିୟେ । ସାହସୀ ସମୀର କେ ଦୁଲାରେ ରଘୁବୀର ଜୂ କେ, ବାఁହ ପୀର ମହାବୀର ବେଗି ହୀ ନିଵାରିୟେ (20) |
|
ବାଲକ ବିଲୋକି, ବଲି ବାରେଂ ତେଂ ଆପନୋ କିୟୋ, ଦୀନବଂଧୁ ଦୟା କୀନ୍ହୀଂ ନିରୁପାଧି ନ୍ୟାରିୟେ । ରାଵରୋ ଭରୋସୋ ତୁଲସୀ କେ, ରାଵରୋଈ ବଲ, ଆସ ରାଵରୀୟୈ ଦାସ ରାଵରୋ ଵିଚାରିୟେ ॥ ବଡୋ ବିକରାଲ କଲି କାକୋ ନ ବିହାଲ କିୟୋ, ମାଥେ ପଗୁ ବଲି କୋ ନିହାରି ସୋ ନିବାରିୟେ । କେସରୀ କିସୋର ରନରୋର ବରଜୋର ବୀର, ବାఁହ ପୀର ରାହୁ ମାତୁ ଜ୍ୟୌଂ ପଛାରି ମାରିୟେ (21) |
|
ଉଥପେ ଥପନଥିର ଥପେ ଉଥପନହାର, କେସରୀ କୁମାର ବଲ ଆପନୋ ସଂବାରିୟେ । ରାମ କେ ଗୁଲାମନି କୋ କାମ ତରୁ ରାମଦୂତ, ମୋସେ ଦୀନ ଦୂବରେ କୋ ତକିୟା ତିହାରିୟେ ॥ ସାହେବ ସମର୍ଥ ତୋ ସୋଂ ତୁଲସୀ କେ ମାଥେ ପର, ସୋଊ ଅପରାଧ ବିନୁ ବୀର, ବାఁଧି ମାରିୟେ । ପୋଖରୀ ବିସାଲ ବାఁହୁ, ବଲି, ବାରିଚର ପୀର, ମକରୀ ଜ୍ୟୋଂ ପକରି କେ ବଦନ ବିଦାରିୟେ (22) |
|
ରାମ କୋ ସନେହ, ରାମ ସାହସ ଲଖନ ସିୟ, ରାମ କୀ ଭଗତି, ସୋଚ ସଂକଟ ନିଵାରିୟେ । ମୁଦ ମରକଟ ରୋଗ ବାରିନିଧି ହେରି ହାରେ, ଜୀଵ ଜାମଵଂତ କୋ ଭରୋସୋ ତେରୋ ଭାରିୟେ ॥ କୂଦିୟେ କୃପାଲ ତୁଲସୀ ସୁପ୍ରେମ ପବ୍ବୟତେଂ, ସୁଥଲ ସୁବେଲ ଭାଲୂ ବୈଠି କୈ ଵିଚାରିୟେ । ମହାବୀର ବାఁକୁରେ ବରାକୀ ବାఁହ ପୀର କ୍ୟୋଂ ନ, ଲଂକିନୀ ଜ୍ୟୋଂ ଲାତ ଘାତ ହୀ ମରୋରି ମାରିୟେ (23) |
|
ଲୋକ ପରଲୋକହୁఁ ତିଲୋକ ନ ଵିଲୋକିୟତ, ତୋସେ ସମରଥ ଚଷ ଚାରିହୂఁ ନିହାରିୟେ । କର୍ମ, କାଲ, ଲୋକପାଲ, ଅଗ ଜଗ ଜୀଵଜାଲ, ନାଥ ହାଥ ସବ ନିଜ ମହିମା ବିଚାରିୟେ ॥ ଖାସ ଦାସ ରାଵରୋ, ନିଵାସ ତେରୋ ତାସୁ ଉର, ତୁଲସୀ ସୋ, ଦେଵ ଦୁଖୀ ଦେଖିଅତ ଭାରିୟେ । ବାତ ତରୁମୂଲ ବାఁହୂସୂଲ କପିକଚ୍ଛୁ ବେଲି, ଉପଜୀ ସକେଲି କପି କେଲି ହୀ ଉଖାରିୟେ (24) |
|
କରମ କରାଲ କଂସ ଭୂମିପାଲ କେ ଭରୋସେ, ବକୀ ବକ ଭଗିନୀ କାହୂ ତେଂ କହା ଡରୈଗୀ । ବଡୀ ବିକରାଲ ବାଲ ଘାତିନୀ ନ ଜାତ କହି, ବାఁହୂ ବଲ ବାଲକ ଛବୀଲେ ଛୋଟେ ଛରୈଗୀ ॥ ଆଈ ହୈ ବନାଈ ବେଷ ଆପ ହୀ ବିଚାରି ଦେଖ, ପାପ ଜାୟ ସବ କୋ ଗୁନୀ କେ ପାଲେ ପରୈଗୀ । ପୂତନା ପିସାଚିନୀ ଜ୍ୟୌଂ କପି କାନ୍ହ ତୁଲସୀ କୀ, ବାఁହ ପୀର ମହାବୀର ତେରେ ମାରେ ମରୈଗୀ (25) |
|
ଭାଲ କୀ କି କାଲ କୀ କି ରୋଷ କୀ ତ୍ରିଦୋଷ କୀ ହୈ, ବେଦନ ବିଷମ ପାପ ତାପ ଛଲ ଛାఁହ କୀ । କରମନ କୂଟ କୀ କି ଜଂତ୍ର ମଂତ୍ର ବୂଟ କୀ, ପରାହି ଜାହି ପାପିନୀ ମଲୀନ ମନ ମାఁହ କୀ ॥ ପୈହହି ସଜାୟ, ନତ କହତ ବଜାୟ ତୋହି, ବାବରୀ ନ ହୋହି ବାନି ଜାନି କପି ନାఁହ କୀ । ଆନ ହନୁମାନ କୀ ଦୁହାଈ ବଲଵାନ କୀ, ସପଥ ମହାବୀର କୀ ଜୋ ରହୈ ପୀର ବାఁହ କୀ (26) |
|
ସିଂହିକା ସఁହାରି ବଲ ସୁରସା ସୁଧାରି ଛଲ, ଲଂକିନୀ ପଛାରି ମାରି ବାଟିକା ଉଜାରୀ ହୈ । ଲଂକ ପରଜାରି ମକରୀ ବିଦାରି ବାର ବାର, ଜାତୁଧାନ ଧାରି ଧୂରି ଧାନୀ କରି ଡାରୀ ହୈ ॥ ତୋରି ଜମକାତରି ମଂଦୋଦରୀ କଠୋରି ଆନୀ, ରାଵନ କୀ ରାନୀ ମେଘନାଦ ମହତାରୀ ହୈ । ଭୀର ବାఁହ ପୀର କୀ ନିପଟ ରାଖୀ ମହାବୀର, କୌନ କେ ସକୋଚ ତୁଲସୀ କେ ସୋଚ ଭାରୀ ହୈ (27) |
|
ତେରୋ ବାଲି କେଲି ବୀର ସୁନି ସହମତ ଧୀର, ଭୂଲତ ସରୀର ସୁଧି ସକ୍ର ରଵି ରାହୁ କୀ । ତେରୀ ବାఁହ ବସତ ବିସୋକ ଲୋକ ପାଲ ସବ, ତେରୋ ନାମ ଲେତ ରହୈଂ ଆରତି ନ କାହୁ କୀ ॥ ସାମ ଦାମ ଭେଦ ଵିଧି ବେଦହୂ ଲବେଦ ସିଧି, ହାଥ କପିନାଥ ହୀ କେ ଚୋଟୀ ଚୋର ସାହୁ କୀ । ଆଲସ ଅନଖ ପରିହାସ କୈ ସିଖାଵନ ହୈ, ଏତେ ଦିନ ରହୀ ପୀର ତୁଲସୀ କେ ବାହୁ କୀ (28) |
|
ଟୂକନି କୋ ଘର ଘର ଡୋଲତ କఁଗାଲ ବୋଲି, ବାଲ ଜ୍ୟୋଂ କୃପାଲ ନତ ପାଲ ପାଲି ପୋସୋ ହୈ । କୀନ୍ହୀ ହୈ ସఁଭାର ସାର ଅఁଜନୀ କୁମାର ବୀର, ଆପନୋ ବିସାରି ହୈଂ ନ ମେରେହୂ ଭରୋସୋ ହୈ ॥ ଇତନୋ ପରେଖୋ ସବ ଭାଂତି ସମରଥ ଆଜୁ, କପିରାଜ ସାଂଚୀ କହୌଂ କୋ ତିଲୋକ ତୋସୋ ହୈ । ସାସତି ସହତ ଦାସ କୀଜେ ପେଖି ପରିହାସ, ଚୀରୀ କୋ ମରନ ଖେଲ ବାଲକନି କୋସୋ ହୈ (29) |
|
ଆପନେ ହୀ ପାପ ତେଂ ତ୍ରିପାତ ତେଂ କି ସାପ ତେଂ, ବଢୀ ହୈ ବାఁହ ବେଦନ କହୀ ନ ସହି ଜାତି ହୈ । ଔଷଧ ଅନେକ ଜଂତ୍ର ମଂତ୍ର ଟୋଟକାଦି କିୟେ, ବାଦି ଭୟେ ଦେଵତା ମନାୟେ ଅଧୀକାତି ହୈ ॥ କରତାର, ଭରତାର, ହରତାର, କର୍ମ କାଲ, କୋ ହୈ ଜଗଜାଲ ଜୋ ନ ମାନତ ଇତାତି ହୈ । ଚେରୋ ତେରୋ ତୁଲସୀ ତୂ ମେରୋ କହ୍ୟୋ ରାମ ଦୂତ, ଢୀଲ ତେରୀ ବୀର ମୋହି ପୀର ତେଂ ପିରାତି ହୈ (30) |
|
ଦୂତ ରାମ ରାୟ କୋ, ସପୂତ ପୂତ ଵାୟ କୋ, ସମତ୍ଵ ହାଥ ପାୟ କୋ ସହାୟ ଅସହାୟ କୋ । ବାఁକୀ ବିରଦାଵଲୀ ବିଦିତ ବେଦ ଗାଇୟତ, ରାଵନ ସୋ ଭଟ ଭୟୋ ମୁଠିକା କେ ଧାୟ କୋ ॥ ଏତେ ବଡେ ସାହେବ ସମର୍ଥ କୋ ନିଵାଜୋ ଆଜ, ସୀଦତ ସୁସେଵକ ବଚନ ମନ କାୟ କୋ । ଥୋରୀ ବାఁହ ପୀର କୀ ବଡୀ ଗଲାନି ତୁଲସୀ କୋ, କୌନ ପାପ କୋପ, ଲୋପ ପ୍ରକଟ ପ୍ରଭାୟ କୋ (31) |
|
ଦେଵୀ ଦେଵ ଦନୁଜ ମନୁଜ ମୁନି ସିଦ୍ଧ ନାଗ, ଛୋଟେ ବଡେ ଜୀଵ ଜେତେ ଚେତନ ଅଚେତ ହୈମ୍ । ପୂତନା ପିସାଚୀ ଜାତୁଧାନୀ ଜାତୁଧାନ ବାଗ, ରାମ ଦୂତ କୀ ରଜାଈ ମାଥେ ମାନି ଲେତ ହୈମ୍ ॥ ଘୋର ଜଂତ୍ର ମଂତ୍ର କୂଟ କପଟ କୁରୋଗ ଜୋଗ, ହନୁମାନ ଆନ ସୁନି ଛାଡତ ନିକେତ ହୈମ୍ । କ୍ରୋଧ କୀଜେ କର୍ମ କୋ ପ୍ରବୋଧ କୀଜେ ତୁଲସୀ କୋ, ସୋଧ କୀଜେ ତିନକୋ ଜୋ ଦୋଷ ଦୁଖ ଦେତ ହୈମ୍ (32) |
|
ତେରେ ବଲ ବାନର ଜିତାୟେ ରନ ରାଵନ ସୋଂ, ତେରେ ଘାଲେ ଜାତୁଧାନ ଭୟେ ଘର ଘର କେ । ତେରେ ବଲ ରାମ ରାଜ କିୟେ ସବ ସୁର କାଜ, ସକଲ ସମାଜ ସାଜ ସାଜେ ରଘୁବର କେ ॥ ତେରୋ ଗୁନଗାନ ସୁନି ଗୀରବାନ ପୁଲକତ, ସଜଲ ବିଲୋଚନ ବିରଂଚି ହରିହର କେ । ତୁଲସୀ କେ ମାଥେ ପର ହାଥ ଫେରୋ କୀସ ନାଥ, ଦେଖିୟେ ନ ଦାସ ଦୁଖୀ ତୋସୋ କନିଗର କେ (33) |
|
ପାଲୋ ତେରେ ଟୂକ କୋ ପରେହୂ ଚୂକ ମୂକିୟେ ନ, କୂର କୌଡୀ ଦୂକୋ ହୌଂ ଆପନୀ ଓର ହେରିୟେ । ଭୋରାନାଥ ଭୋରେ ହୀ ସରୋଷ ହୋତ ଥୋରେ ଦୋଷ, ପୋଷି ତୋଷି ଥାପି ଆପନୋ ନ ଅଵ ଡେରିୟେ ॥ ଅఁବୁ ତୂ ହୌଂ ଅఁବୁ ଚୂର, ଅఁବୁ ତୂ ହୌଂ ଡିଂଭ ସୋ ନ, ବୂଝିୟେ ବିଲଂବ ଅଵଲଂବ ମେରେ ତେରିୟେ । ବାଲକ ବିକଲ ଜାନି ପାହି ପ୍ରେମ ପହିଚାନି, ତୁଲସୀ କୀ ବାఁହ ପର ଲାମୀ ଲୂମ ଫେରିୟେ (34) |
|
ଘେରି ଲିୟୋ ରୋଗନି, କୁଜୋଗନି, କୁଲୋଗନି ଜ୍ୟୌଂ, ବାସର ଜଲଦ ଘନ ଘଟା ଧୁକି ଧାଈ ହୈ । ବରସତ ବାରି ପୀର ଜାରିୟେ ଜଵାସେ ଜସ, ରୋଷ ବିନୁ ଦୋଷ ଧୂମ ମୂଲ ମଲିନାଈ ହୈ ॥ କରୁନାନିଧାନ ହନୁମାନ ମହା ବଲଵାନ, ହେରି ହఁସି ହାఁକି ଫୂଂକି ଫୌଂଜୈ ତେ ଉଡାଈ ହୈ । ଖାୟେ ହୁତୋ ତୁଲସୀ କୁରୋଗ ରାଢ ରାକସନି, କେସରୀ କିସୋର ରାଖେ ବୀର ବରିଆଈ ହୈ (35) |
| ସଵୈୟା |
|
ରାମ ଗୁଲାମ ତୁ ହୀ ହନୁମାନ ଗୋସାఁଈ ସୁସାఁଈ ସଦା ଅନୁକୂଲୋ । ପାଲ୍ୟୋ ହୌଂ ବାଲ ଜ୍ୟୋଂ ଆଖର ଦୂ ପିତୁ ମାତୁ ସୋଂ ମଂଗଲ ମୋଦ ସମୂଲୋ ॥ ବାఁହ କୀ ବେଦନ ବାఁହ ପଗାର ପୁକାରତ ଆରତ ଆନఁଦ ଭୂଲୋ । ଶ୍ରୀ ରଘୁବୀର ନିଵାରିୟେ ପୀର ରହୌଂ ଦରବାର ପରୋ ଲଟି ଲୂଲୋ (36) |
| ଘନାକ୍ଷରୀ |
|
କାଲ କୀ କରାଲତା କରମ କଠିନାଈ କୀଧୌ, ପାପ କେ ପ୍ରଭାଵ କୀ ସୁଭାୟ ବାୟ ବାଵରେ । ବେଦନ କୁଭାఁତି ସୋ ସହୀ ନ ଜାତି ରାତି ଦିନ, ସୋଈ ବାఁହ ଗହୀ ଜୋ ଗହୀ ସମୀର ଡାବରେ ॥ ଲାୟୋ ତରୁ ତୁଲସୀ ତିହାରୋ ସୋ ନିହାରି ବାରି, ସୀଂଚିୟେ ମଲୀନ ଭୋ ତୟୋ ହୈ ତିହୁఁ ତାଵରେ । ଭୂତନି କୀ ଆପନୀ ପରାୟେ କୀ କୃପା ନିଧାନ, ଜାନିୟତ ସବହୀ କୀ ରୀତି ରାମ ରାଵରେ (37) |
|
ପାఁୟ ପୀର ପେଟ ପୀର ବାఁହ ପୀର ମୁଂହ ପୀର, ଜର ଜର ସକଲ ପୀର ମୀ ହୈ । ଦେଵ ଭୂତ ପିତର କରମ ଖଲ କାଲ ଗ୍ରହ, ମୋହି ପର ଦଵରି ଦମାନକ ସୀ ଦୀ ହୈ ॥ ହୌଂ ତୋ ବିନୁ ମୋଲ କେ ବିକାନୋ ବଲି ବାରେ ହୀତେଂ, ଓଟ ରାମ ନାମ କୀ ଲଲାଟ ଲିଖି ଲୀ ହୈ । କୁఁଭଜ କେ କିଂକର ବିକଲ ବୂଢେ ଗୋଖୁରନି, ହାୟ ରାମ ରାୟ ଐସୀ ହାଲ କହୂఁ ଭୀ ହୈ (38) |
|
ବାହୁକ ସୁବାହୁ ନୀଚ ଲୀଚର ମରୀଚ ମିଲି, ମୁఁହ ପୀର କେତୁଜା କୁରୋଗ ଜାତୁଧାନ ହୈ । ରାମ ନାମ ଜପ ଜାଗ କିୟୋ ଚହୋଂ ସାନୁରାଗ, କାଲ କୈସେ ଦୂତ ଭୂତ କହା ମେରେ ମାନ ହୈ ॥ ସୁମିରେ ସହାୟ ରାମ ଲଖନ ଆଖର ଦଊଉ, ଜିନକେ ସମୂହ ସାକେ ଜାଗତ ଜହାନ ହୈ । ତୁଲସୀ ସఁଭାରି ତାଡକା ସఁହାରି ଭାରି ଭଟ, ବେଧେ ବରଗଦ ସେ ବନାଈ ବାନଵାନ ହୈ (39) |
|
ବାଲପନେ ସୂଧେ ମନ ରାମ ସନମୁଖ ଭୟୋ, ରାମ ନାମ ଲେତ ମାఁଗି ଖାତ ଟୂକ ଟାକ ହୌମ୍ । ପରୟୋ ଲୋକ ରୀତି ମେଂ ପୁନୀତ ପ୍ରୀତି ରାମ ରାୟ, ମୋହ ବସ ବୈଠୋ ତୋରି ତରକି ତରାକ ହୌମ୍ ॥ ଖୋଟେ ଖୋଟେ ଆଚରନ ଆଚରତ ଅପନାୟୋ, ଅଂଜନୀ କୁମାର ସୋଧ୍ୟୋ ରାମପାନି ପାକ ହୌମ୍ । ତୁଲସୀ ଗୁସାఁଈ ଭୟୋ ଭୋଂଡେ ଦିନ ଭୂଲ ଗୟୋ, ତାକୋ ଫଲ ପାଵତ ନିଦାନ ପରିପାକ ହୌମ୍ (40) |
|
ଅସନ ବସନ ହୀନ ବିଷମ ବିଷାଦ ଲୀନ, ଦେଖି ଦୀନ ଦୂବରୋ କରୈ ନ ହାୟ ହାୟ କୋ । ତୁଲସୀ ଅନାଥ ସୋ ସନାଥ ରଘୁନାଥ କିୟୋ, ଦିୟୋ ଫଲ ସୀଲ ସିଂଧୁ ଆପନେ ସୁଭାୟ କୋ ॥ ନୀଚ ୟହି ବୀଚ ପତି ପାଇ ଭରୁ ହାଈଗୋ, ବିହାଇ ପ୍ରଭୁ ଭଜନ ବଚନ ମନ କାୟ କୋ । ତା ତେଂ ତନୁ ପେଷିୟତ ଘୋର ବରତୋର ମିସ, ଫୂଟି ଫୂଟି ନିକସତ ଲୋନ ରାମ ରାୟ କୋ (41) |
|
ଜୀଓ ଜଗ ଜାନକୀ ଜୀଵନ କୋ କହାଇ ଜନ, ମରିବେ କୋ ବାରାନସୀ ବାରି ସୁର ସରି କୋ । ତୁଲସୀ କେ ଦୋହୂఁ ହାଥ ମୋଦକ ହୈଂ ଐସେ ଠାఁଊ, ଜାକେ ଜିୟେ ମୁୟେ ସୋଚ କରିହୈଂ ନ ଲରି କୋ ॥ ମୋ କୋ ଝୂఁଟୋ ସାఁଚୋ ଲୋଗ ରାମ କୌ କହତ ସବ, ମେରେ ମନ ମାନ ହୈ ନ ହର କୋ ନ ହରି କୋ । ଭାରୀ ପୀର ଦୁସହ ସରୀର ତେଂ ବିହାଲ ହୋତ, ସୋଊ ରଘୁବୀର ବିନୁ ସକୈ ଦୂର କରି କୋ (42) |
|
ସୀତାପତି ସାହେବ ସହାୟ ହନୁମାନ ନିତ, ହିତ ଉପଦେଶ କୋ ମହେସ ମାନୋ ଗୁରୁ କୈ । ମାନସ ବଚନ କାୟ ସରନ ତିହାରେ ପାఁୟ, ତୁମ୍ହରେ ଭରୋସେ ସୁର ମୈଂ ନ ଜାନେ ସୁର କୈ ॥ ବ୍ୟାଧି ଭୂତ ଜନିତ ଉପାଧି କାହୁ ଖଲ କୀ, ସମାଧି କୀ ଜୈ ତୁଲସୀ କୋ ଜାନି ଜନ ଫୁର କୈ । କପିନାଥ ରଘୁନାଥ ଭୋଲାନାଥ ଭୂତନାଥ, ରୋଗ ସିଂଧୁ କ୍ୟୋଂ ନ ଡାରିୟତ ଗାୟ ଖୁର କୈ (43) |
|
କହୋଂ ହନୁମାନ ସୋଂ ସୁଜାନ ରାମ ରାୟ ସୋଂ, କୃପାନିଧାନ ସଂକର ସୋଂ ସାଵଧାନ ସୁନିୟେ । ହରଷ ଵିଷାଦ ରାଗ ରୋଷ ଗୁନ ଦୋଷ ମୀ, ବିରଚୀ ବିରଂଚୀ ସବ ଦେଖିୟତ ଦୁନିୟେ ॥ ମାୟା ଜୀଵ କାଲ କେ କରମ କେ ସୁଭାୟ କେ, କରୈୟା ରାମ ବେଦ କହେଂ ସାఁଚୀ ମନ ଗୁନିୟେ । ତୁମ୍ହ ତେଂ କହା ନ ହୋୟ ହା ହା ସୋ ବୁଝୈୟେ ମୋହିଂ, ହୌଂ ହୂఁ ରହୋଂ ମୌନହୀ ଵୟୋ ସୋ ଜାନି ଲୁନିୟେ (44) |
ସୀୟାବର ରାମଚନ୍ଦ୍ର କୀ ଜୟ । ପବନସୁତ ହନୁମାନ କୀ ଜୟ । ବୋଲୋ ଭାଇ ସବ ସନାତନ କୀ ଜୟ । 🙏
Text Size
ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ ବାହୁକ ଓଡ଼ିଆରେ Audio / Video (Listen & Watch)
ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ ବାହୁକ ଅର୍ଥ | Hanuman Bahuk Meaning
| # | ପାଠ (Verse) | ଓଡ଼ିଆ ଅର୍ଥ (Meaning) |
|---|---|---|
| ଚୌପାଈ | ||
| 1 |
ସିଂଧୁ ତରନ, ସିୟ-ସୋଚ ହରନ, ରବି ବାଲ ବରନ ତନୁ । ଭୁଜ ବିସାଲ, ମୂରତି କରାଲ କାଲହୁ କୋ କାଲ ଜନୁ ॥ ଗହନ-ଦହନ-ନିରଦହନ ଲଂକ ନିଃସଂକ, ବଂକ-ଭୁଵ । ଜାତୁଧାନ-ବଲଵାନ ମାନ-ମଦ-ଦଵନ ପଵନସୁଵ ॥ କହ ତୁଲସିଦାସ ସେଵତ ସୁଲଭ ସେଵକ ହିତ ସଂତତ ନିକଟ । ଗୁନ ଗନତ, ନମତ, ସୁମିରତ ଜପତ ସମନ ସକଲ-ସଂକଟ-ଵିକଟ (1) |
ଉଦିତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ, ସମୁଦ୍ର ଲଂଘନ କରି ଶ୍ରୀ ସୀତାଜୀଙ୍କ ଶୋକ ହରଣ କରୁଥିବା ଏବଂ ବିଶାଳ ବାହୁ ଧାରଣ କରିଥିବା ଶ୍ରୀ ହନୁମାନଜୀଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରୁଛି। ପବନପୁତ୍ର ହନୁମାନଜୀ ଭକ୍ତଙ୍କ ସକଳ ସଂକଟ ହରଣ କରିବା ପାଇଁ ସଦା ନିକଟରେ ରହି କୃପା ବର୍ଷଣ କରନ୍ତି। |
| 2 |
ସ୍ଵର୍ନ-ସୈଲ-ସଂକାସ କୋଟି-ରଵି ତରୁନ ତେଜ ଘନ । ଉର ଵିସାଲ ଭୁଜ ଦଂଡ ଚଂଡ ନଖ-ଵଜ୍ରତନ ॥ ପିଂଗ ନୟନ, ଭୃକୁଟୀ କରାଲ ରସନା ଦସନାନନ । କପିସ କେସ କରକସ ଲଂଗୂର, ଖଲ-ଦଲ-ବଲ-ଭାନନ ॥ କହ ତୁଲସିଦାସ ବସ ଜାସୁ ଉର ମାରୁତସୁତ ମୂରତି ଵିକଟ । ସଂତାପ ପାପ ତେହି ପୁରୁଷ ପହି ସପନେହୁఁ ନହିଂ ଆଵତ ନିକଟ (2) |
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପର୍ବତ ପରି ପ୍ରଭାତବାନ୍, କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ତେଜ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଏବଂ ବଜ୍ର ସଦୃଶ ଶରୀର ଓ ନଖ ଥିବା ପବନପୁତ୍ରଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସ୍ୱପ୍ନରେ ବି କୌଣସି ପାପ କିମ୍ବା ଦୁଃଖ ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରେ ନାହିଁ। |
| ଝୂଲନା | ||
| 3 |
ପଂଚମୁଖ-ଛଃମୁଖ ଭୃଗୁ ମୁଖ୍ୟ ଭଟ ଅସୁର ସୁର, ସର୍ଵ ସରି ସମର ସମରତ୍ଥ ସୂରୋ । ବାଂକୁରୋ ବୀର ବିରୁଦୈତ ବିରୁଦାଵଲୀ, ବେଦ ବଂଦୀ ବଦତ ପୈଜପୂରୋ ॥ ଜାସୁ ଗୁନଗାଥ ରଘୁନାଥ କହ ଜାସୁବଲ, ବିପୁଲ ଜଲ ଭରିତ ଜଗ ଜଲଧି ଝୂରୋ । ଦୁଵନ ଦଲ ଦମନ କୋ କୌନ ତୁଲସୀସ ହୈ, ପଵନ କୋ ପୂତ ରଜପୂତ ରୁରୋ (3) |
ପଞ୍ଚମୁଖୀ ଅସୁର ଓ ରାକ୍ଷସ ସେନାକୁ ରଣଙ୍ଗନରେ ବିନାଶ କରୁଥିବା ମହାବୀର! ବେଦସମୂହ ଯାହାଙ୍କ ଶୌର୍ଯ୍ୟର ଗୁଣଗାନ କରନ୍ତି, ସେହି ଶ୍ରୀ ରଘୁନାଥଙ୍କ ମହାନ୍ ଦୂତ ପବନପୁତ୍ରଙ୍କ ବିନା ରାକ୍ଷସ ସେନାକୁ ସଂହାର କରିବାକୁ ଅନ୍ୟ କିଏ ସମର୍ଥ? |
| ଘନାକ୍ଷରୀ | ||
| 4 |
ଭାନୁସୋଂ ପଢନ ହନୁମାନ ଗେ ଭାନୁମନ, ଅନୁମାନି ସିସୁ କେଲି କିୟୋ ଫେର ଫାରସୋ । ପାଛିଲେ ପଗନି ଗମ ଗଗନ ମଗନ ମନ, କ୍ରମ କୋ ନ ଭ୍ରମ କପି ବାଲକ ବିହାର ସୋ ॥ କୌତୁକ ବିଲୋକି ଲୋକପାଲ ହରିହର ଵିଧି, ଲୋଚନନି ଚକାଚୌଂଧୀ ଚିତ୍ତନି ଖବାର ସୋ। ବଲ କୈଂଧୋ ବୀର ରସ ଧୀରଜ କୈ, ସାହସ କୈ, ତୁଲସୀ ସରୀର ଧରେ ସବନି ସାର ସୋ (4) |
ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କଠାରୁ ବିଦ୍ୟା ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ଆକାଶମାର୍ଗରେ ବାଲ୍ୟଲୀଳାରୂପେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରୁଥିବା ହନୁମାନଜୀଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ପରାକ୍ରମ ଦେଖି ଇନ୍ଦ୍ରାଦି ଲୋକପାଳ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହୋଇଗଲେ। ହନୁମାନଜୀ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ଶୌର୍ଯ୍ୟର ସାକ୍ଷାତ୍ ମୂର୍ତ୍ତି ଅଟନ୍ତି। |
| 5 |
ଭାରତ ମେଂ ପାରଥ କେ ରଥ କେଥୂ କପିରାଜ, ଗାଜ୍ୟୋ ସୁନି କୁରୁରାଜ ଦଲ ହଲ ବଲ ଭୋ । କହ୍ୟୋ ଦ୍ରୋନ ଭୀଷମ ସମୀର ସୁତ ମହାବୀର, ବୀର-ରସ-ବାରି-ନିଧି ଜାକୋ ବଲ ଜଲ ଭୋ ॥ ବାନର ସୁଭାୟ ବାଲ କେଲି ଭୂମି ଭାନୁ ଲାଗି, ଫଲఁଗ ଫଲାఁଗ ହୂତେଂ ଘାଟି ନଭ ତଲ ଭୋ । ନାଈ-ନାଈ-ମାଥ ଜୋରି-ଜୋରି ହାଥ ଜୋଧା ଜୋ ହୈଂ, ହନୁମାନ ଦେଖେ ଜଗଜୀଵନ କୋ ଫଲ ଭୋ (5) |
ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ରଥର ଧ୍ୱଜାରେ ବିରାଜମାନ ହୋଇ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା କପିରାଜ! ତାଙ୍କ ଗର୍ଜନ ଶୁଣି କୌରବ ସେନା କମ୍ପିଉଠିଲା। ଦ୍ରୋଣାଚାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଭୀଷ୍ମ ପିତାମହ ତାଙ୍କ ବଳର ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ଜଗତର ସକଳ ଯୋଗୀ ହନୁମାନଜୀଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ଧନ୍ୟ ହେଲେ। |
| 6 |
ଗୋ-ପଦ ପୟୋଧି କରି, ହୋଲିକା ଜ୍ୟୋଂ ଲାଈ ଲଂକ, ନିପଟ ନିଃସଂକ ପର ପୁର ଗଲ ବଲ ଭୋ । ଦ୍ରୋନ ସୋ ପହାର ଲିୟୋ ଖ୍ୟାଲ ହୀ ଉଖାରି କର, କଂଦୁକ ଜ୍ୟୋଂ କପି ଖେଲ ବେଲ କୈସୋ ଫଲ ଭୋ ॥ ସଂକଟ ସମାଜ ଅସମଂଜସ ଭୋ ରାମ ରାଜ, କାଜ ଜୁଗ ପୂଗନି କୋ କରତଲ ପଲ ଭୋ । ସାହସୀ ସମତ୍ଥ ତୁଲସୀ କୋ ନାଈ ଜା କୀ ବାఁହ, ଲୋକ ପାଲ ପାଲନ କୋ ଫିର ଥିର ଥଲ ଭୋ (6) |
ସମୁଦ୍ରକୁ ଗୋଷ୍ପଦ (ଗାଈ ଖୁରା) ପରି ସହଜରେ ପାର ହୋଇ ଲଙ୍କା ଦହନ କରୁଥିବା! ସଞ୍ଜୀବନୀ ପର୍ବତକୁ ହାତରେ ଉଠାଇ ଆଣୁଥିବା! ରାମରାଜ୍ୟର ସକଳ ବିଘ୍ନ ଶାନ୍ତ କରି ଲୋକପାଳଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ହନୁମାନଜୀଙ୍କ ଶରଣରେ ତୁଳସୀଦାସ ସମର୍ପିତ। |
| 7 |
କମଠ କୀ ପୀଠି ଜାକେ ଗୋଡନି କୀ ଗାଡୈଂ ମାନୋ, ନାପ କେ ଭାଜନ ଭରି ଜଲ ନିଧି ଜଲ ଭୋ । ଜାତୁଧାନ ଦାଵନ ପରାଵନ କୋ ଦୁର୍ଗ ଭୟୋ, ମହା ମୀନ ବାସ ତିମି ତୋମନି କୋ ଥଲ ଭୋ ॥ କୁଂଭକରନ ରାଵନ ପୟୋଦ ନାଦ ଈଧନ କୋ, ତୁଲସୀ ପ୍ରତାପ ଜାକୋ ପ୍ରବଲ ଅନଲ ଭୋ । ଭୀଷମ କହତ ମେରେ ଅନୁମାନ ହନୁମାନ, ସାରିଖୋ ତ୍ରିକାଲ ନ ତ୍ରିଲୋକ ମହାବଲ ଭୋ (7) |
କୂର୍ମରାଜଙ୍କ ପୃଷ୍ଠଭାଗ ପରି ସାଗରକୁ ମାପିଥିବା! କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ଓ ରାବଣରୂପୀ ମେଘସମୂହକୁ ଭସ୍ମ କରୁଥିବା ମହାନ୍ ଅଗ୍ନି ସ୍ୱରୂପ! ଭୀଷ୍ମ ପିତାମହ କହନ୍ତି ଯେ ତ୍ରିକାଳ ଓ ତ୍ରିଲୋକରେ ହନୁମାନଜୀଙ୍କ ସଦୃଶ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ମହାବଳବାନ୍ ନାହାନ୍ତି। |
| 8 |
ଦୂତ ରାମ ରାୟ କୋ ସପୂତ ପୂତ ପୌନକୋ ତୂ, ଅଂଜନୀ କୋ ନଂଦନ ପ୍ରତାପ ଭୂରି ଭାନୁ ସୋ । ସୀୟ-ସୋଚ-ସମନ, ଦୁରିତ ଦୋଷ ଦମନ, ସରନ ଆୟେ ଅଵନ ଲଖନ ପ୍ରିୟ ପ୍ରାଣ ସୋ ॥ ଦସମୁଖ ଦୁସହ ଦରିଦ୍ର ଦରିବେ କୋ ଭୟୋ, ପ୍ରକଟ ତିଲୋକ ଓକ ତୁଲସୀ ନିଧାନ ସୋ । ଜ୍ଞାନ ଗୁନଵାନ ବଲଵାନ ସେଵା ସାଵଧାନ, ସାହେବ ସୁଜାନ ଉର ଆନୁ ହନୁମାନ ସୋ (8) |
ଶ୍ରୀ ରାମଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୂତ, ବାୟୁଦେଵଙ୍କ ସୁପୁତ୍ର, ମାତା ଅଞ୍ଜନୀଙ୍କ ଲାଲ! ସୀତାଜୀଙ୍କ ଦୁଃଖ ହରଣକାରୀ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ପ୍ରାଣପ୍ରିୟ! ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଓ କଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଉଥିବା ମହାବଳଶାଳୀ ଆପଣ ହିଁ ଅଟନ୍ତି। |
| 9 |
ଦଵନ ଦୁଵନ ଦଲ ଭୁଵନ ବିଦିତ ବଲ, ବେଦ ଜସ ଗାଵତ ବିବୁଧ ବଂଦୀ ଛୋର କୋ । ପାପ ତାପ ତିମିର ତୁହିନ ନିଘଟନ ପଟୁ, ସେଵକ ସରୋରୁହ ସୁଖଦ ଭାନୁ ଭୋର କୋ ॥ ଲୋକ ପରଲୋକ ତେଂ ବିସୋକ ସପନେ ନ ସୋକ, ତୁଲସୀ କେ ହିୟେ ହୈ ଭରୋସୋ ଏକ ଓର କୋ । ରାମ କୋ ଦୁଲାରୋ ଦାସ ବାମଦେଵ କୋ ନିଵାସ। ନାମ କଲି କାମତରୁ କେସରୀ କିସୋର କୋ (9) |
ଅସୁରଙ୍କୁ ସଂହାର କରି ଦେବତାଙ୍କୁ ବନ୍ଧନମୁକ୍ତ କରୁଥିବା! ସକଳ ପାପ-ତାପକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ହରଣ କରୁଥିବା! ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଆପଣଙ୍କ ବିନା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ନାହିଁ। ଶ୍ରୀ ରାମଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର, ସକଳ ମନୋରଥ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିବା ଆପଣ ଅଟନ୍ତି। |
| 10 |
ମହାବଲ ସୀମ ମହା ଭୀମ ମହାବାନ ଇତ, ମହାବୀର ବିଦିତ ବରାୟୋ ରଘୁବୀର କୋ । କୁଲିସ କଠୋର ତନୁ ଜୋର ପରୈ ରୋର ରନ, କରୁନା କଲିତ ମନ ଧାରମିକ ଧୀର କୋ ॥ ଦୁର୍ଜନ କୋ କାଲସୋ କରାଲ ପାଲ ସଜ୍ଜନ କୋ, ସୁମିରେ ହରନ ହାର ତୁଲସୀ କୀ ପୀର କୋ । ସୀୟ-ସୁଖ-ଦାୟକ ଦୁଲାରୋ ରଘୁନାୟକ କୋ, ସେଵକ ସହାୟକ ହୈ ସାହସୀ ସମୀର କୋ (10) |
ମହାବଳଶାଳୀ, ଭୀମସେନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ବଳ ଧାରଣ କରୁଥିବା! ରଘୁବୀରଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦୂତ! ବଜ୍ର ସଦୃଶ କଠୋର ଶରୀର ଓ କରୁଣାମୟ ହୃଦୟ ଥିବା! ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ଶାରୀରିକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହରଣ କରି ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। |
| 11 |
ରଚିବେ କୋ ବିଧି ଜୈସେ, ପାଲିବେ କୋ ହରି ହର, ମୀଚ ମାରିବେ କୋ, ଜ୍ୟାଈବେ କୋ ସୁଧାପାନ ଭୋ । ଧରିବେ କୋ ଧରନି, ତରନି ତମ ଦଲିବେ କୋ, ସୋଖିବେ କୃସାନୁ ପୋଷିବେ କୋ ହିମ ଭାନୁ ଭୋ ॥ ଖଲ ଦୁଃଖ ଦୋଷିବେ କୋ, ଜନ ପରିତୋଷିବେ କୋ, ମାఁଗିବୋ ମଲୀନତା କୋ ମୋଦକ ଦୁଦାନ ଭୋ । ଆରତ କୀ ଆରତି ନିଵାରିବେ କୋ ତିହୁఁ ପୁର, ତୁଲସୀ କୋ ସାହେବ ହଠୀଲୋ ହନୁମାନ ଭୋ (11) |
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପରି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବିଷ୍ଣୁ-ଶିବଙ୍କ ପରି ପାଳକ ଓ ସଂହାରକ, ଯମଙ୍କୁ ବି ଜିତିଥିବା! ଭକ୍ତଙ୍କ ସଂକଟ ହରଣ କରୁଥିବା ହନୁମାନଜୀ, ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ସକଳ ଦୁଃଖର ନିବାରଣ କରନ୍ତୁ। |
| 12 |
ସେଵକ ସ୍ୟୋକାଈ ଜାନି ଜାନକୀସ ମାନୈ କାନି, ସାନୁକୂଲ ସୂଲପାନି ନଵୈ ନାଥ ନାఁକ କୋ । ଦେଵୀ ଦେଵ ଦାନଵ ଦୟାଵନେ ହ୍ଵୈ ଜୋରୈଂ ହାଥ, ବାପୁରେ ବରାକ କହା ଔର ରାଜା ରାఁକ କୋ ॥ ଜାଗତ ସୋଵତ ବୈଠେ ବାଗତ ବିନୋଦ ମୋଦ, ତାକେ ଜୋ ଅନର୍ଥ ସୋ ସମର୍ଥ ଏକ ଆఁକ କୋ । ସବ ଦିନ ରୁରୋ ପରୈ ପୂରୋ ଜହାఁ ତହାఁ ତାହି, ଜାକେ ହୈ ଭରୋସୋ ହିୟେ ହନୁମାନ ହାఁକ କୋ (12) |
ଜାନକୀନାଥଙ୍କ ପ୍ରିୟ ସେବକ, ଶିବଜୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ନାୟକ! ଦେବତା ଓ ଦାନବ ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମସ୍ତକ ନୁଆଁନ୍ତି। ହନୁମାନଜୀଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ ରଖୁଥିବା ଭକ୍ତ ଉପରେ କୌଣସି ବିପତ୍ତି ଆସେ ନାହିଁ। |
| 13 |
ସାନୁଗ ସଗୌରି ସାନୁକୂଲ ସୂଲପାନି ତାହି, ଲୋକପାଲ ସକଲ ଲଖନ ରାମ ଜାନକୀ । ଲୋକ ପରଲୋକ କୋ ବିସୋକ ସୋ ତିଲୋକ ତାହି, ତୁଲସୀ ତମାଇ କହା କାହୂ ବୀର ଆନକୀ ॥ କେସରୀ କିସୋର ବଂଦୀଛୋର କେ ନେଵାଜେ ସବ, କୀରତି ବିମଲ କପି କରୁନାନିଧାନ କୀ । ବାଲକ ଜ୍ୟୋଂ ପାଲି ହୈଂ କୃପାଲୁ ମୁନି ସିଦ୍ଧତା କୋ, ଜାକେ ହିୟେ ହୁଲସତି ହାఁକ ହନୁମାନ କୀ (13) |
ଶିବ-ପାର୍ବତୀ, ଲୋକପାଳ ଓ ସୀତା-ରାମ ଯାହାଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ସେହି ହନୁମାନଜୀଙ୍କ କୃପାରୁ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସକଳ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। |
| 14 |
କରୁନାନିଧାନ ବଲବୁଦ୍ଧି କେ ନିଧାନ ହୌ, ମହିମା ନିଧାନ ଗୁନଜ୍ଞାନ କେ ନିଧାନ ହୌ । ବାମ ଦେଵ ରୁପ ଭୂପ ରାମ କେ ସନେହୀ, ନାମ, ଲେତ ଦେତ ଅର୍ଥ ଧର୍ମ କାମ ନିରବାନ ହୌ ॥ ଆପନେ ପ୍ରଭାଵ ସୀତାରାମ କେ ସୁଭାଵ ସୀଲ, ଲୋକ ବେଦ ବିଧି କେ ବିଦୂଷ ହନୁମାନ ହୌ । ମନ କୀ ବଚନ କୀ କରମ କୀ ତିହୂఁ ପ୍ରକାର, ତୁଲସୀ ତିହାରୋ ତୁମ ସାହେବ ସୁଜାନ ହୌ (14) |
କରୁଣାର ସାଗର, ବୁଦ୍ଧି ଓ ବଳର ନିଧାନ! ଶ୍ରୀ ରାମଙ୍କ ପ୍ରିୟପାତ୍ର! ମନ, ବଚନ ଓ କାୟାରେ ତୁଳସୀଦାସ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ ଅଟେ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। |
| 15 |
ମନ କୋ ଅଗମ ତନ ସୁଗମ କିୟେ କପୀସ, କାଜ ମହାରାଜ କେ ସମାଜ ସାଜ ସାଜେ ହୈମ୍ । ଦେଵବଂଦୀ ଛୋର ରନରୋର କେସରୀ କିସୋର, ଜୁଗ ଜୁଗ ଜଗ ତେରେ ବିରଦ ବିରାଜେ ହୈମ୍ । ବୀର ବରଜୋର ଘଟି ଜୋର ତୁଲସୀ କୀ ଓର, ସୁନି ସକୁଚାନେ ସାଧୁ ଖଲ ଗନ ଗାଜେ ହୈମ୍ । ବିଗରୀ ସఁଵାର ଅଂଜନୀ କୁମାର କୀଜେ ମୋହିଂ, ଜୈସେ ହୋତ ଆୟେ ହନୁମାନ କେ ନିଵାଜେ ହୈମ୍ (15) |
ଅସାଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସାଧ୍ୟ କରୁଥିବା କପୀଶ୍ୱର! ଦେବତାଙ୍କୁ କାରାଗାରରୁ ମୁକ୍ତ କରାଉଥିବା କେସରୀନନ୍ଦନ! ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ବିଷମ ପରିସ୍ଥିତି ଦେଖି କୃପାଦୃଷ୍ଟି କରନ୍ତୁ ଏବଂ ସକଳ କଷ୍ଟ ହରି ନିଅନ୍ତୁ। |
| ସଵୈୟା | ||
| 16 |
ଜାନ ସିରୋମନି ହୋ ହନୁମାନ ସଦା ଜନ କେ ମନ ବାସ ତିହାରୋ । ଢାରୋ ବିଗାରୋ ମୈଂ କାକୋ କହା କେହି କାରନ ଖୀଝତ ହୌଂ ତୋ ତିହାରୋ ॥ ସାହେବ ସେଵକ ନାତେ ତୋ ହାତୋ କିୟୋ ସୋ ତହାଂ ତୁଲସୀ କୋ ନ ଚାରୋ । ଦୋଷ ସୁନାୟେ ତୈଂ ଆଗେହୁఁ କୋ ହୋଶିୟାର ହ୍ଵୈଂ ହୋଂ ମନ ତୋ ହିୟ ହାରୋ (16) |
ଜ୍ଞାନର ଶିଖର ହନୁମାନଜୀ! ଆପଣ ସଦା ଭକ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବିରାଜମାନ। ମୋ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ଭୁଲ୍ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କ ଦାସକୁ କଷ୍ଟ ସମୟରେ ରକ୍ଷା କରିବା ଆପଣଙ୍କ ଧର୍ମ ଅଟେ। |
| 17 |
ତେରେ ଥପୈ ଉଥପୈ ନ ମହେସ, ଥପୈ ଥିର କୋ କପି ଜେ ଉର ଘାଲେ । ତେରେ ନିବାଜେ ଗରୀବ ନିବାଜ ବିରାଜତ ବୈରିନ କେ ଉର ସାଲେ ॥ ସଂକଟ ସୋଚ ସବୈ ତୁଲସୀ ଲିୟେ ନାମ ଫଟୈ ମକରୀ କେ ସେ ଜାଲେ । ବୂଢ ଭୟେ ବଲି ମେରିହିଂ ବାର, କି ହାରି ପରେ ବହୁତୈ ନତ ପାଲେ (17) |
ଶିବଜୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବି ଶାନ୍ତ ହୋଇନପାରୁଥିବା ସଂକଟ ଆପଣ ଲୀଳାମାତ୍ରକେ ହରଣ କରନ୍ତି। ଆପଣଙ୍କ ନାମସ୍ମରଣରେ ସକଳ ଦୁଃଖ କୁଟା ପରି ଉଡ଼ିଯାଏ। ଏହି କଠିନ ସମୟରେ ମୋର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। |
| 18 |
ସିଂଧୁ ତରେ ବଡେ ବୀର ଦଲେ ଖଲ, ଜାରେ ହୈଂ ଲଂକ ସେ ବଂକ ମଵାସେ । ତୈଂ ରନି କେହରି କେହରି କେ ବିଦଲେ ଅରି କୁଂଜର ଛୈଲ ଛଵାସେ ॥ ତୋସୋ ସମତ୍ଥ ସୁସାହେବ ସେଈ ସହୈ ତୁଲସୀ ଦୁଖ ଦୋଷ ଦଵା ସେ । ବାନରବାଜ ! ବଢେ ଖଲ ଖେଚର, ଲୀଜତ କ୍ୟୋଂ ନ ଲପେଟି ଲଵାସେ (18) |
ମହାସମୁଦ୍ର ଡେଇଁ ଲଙ୍କା ଦହନ କରୁଥିବା ମହାବୀର! ସିଂହ ପରି ଶତ୍ରୁଙ୍କ ମର୍ଦ୍ଦନ କରୁଥିବା! ଆପଣଙ୍କ ଆଶ୍ରୟରେ ଥିବା ତୁଳସୀଦାସଙ୍କୁ କିସର ଦୁଃଖ? |
| 19 |
ଅଚ୍ଛ ଵିମର୍ଦନ କାନନ ଭାନି ଦସାନନ ଆନନ ଭା ନ ନିହାରୋ । ବାରିଦନାଦ ଅକଂପନ କୁଂଭକରନ ସେ କୁଂଜର କେହରି ଵାରୋ ॥ ରାମ ପ୍ରତାପ ହୁତାସନ, କଚ୍ଛ, ଵିପଚ୍ଛ, ସମୀର ସମୀର ଦୁଲାରୋ । ପାପ ତେ ସାପ ତେ ତାପ ତିହୂఁ ତେଂ ସଦା ତୁଲସୀ କହ ସୋ ରଖଵାରୋ (19) |
ଅକ୍ଷୟକୁମାରଙ୍କୁ ସଂହାର କରି ରାବଣର ଦର୍ପ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିବା! ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ୍ ଓ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଭସ୍ମ କରୁଥିବା ଅଗ୍ନି! ପାପ, ଶାପ ଓ ତାପ ତିନୋଟିରୁ ତୁଳସୀଦାସଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଆପଣ ହିଁ ଅଟନ୍ତି। |
| ଘନାକ୍ଷରୀ | ||
| 20 |
ଜାନତ ଜହାନ ହନୁମାନ କୋ ନିଵାଜ୍ୟୋ ଜନ, ମନ ଅନୁମାନି ବଲି ବୋଲ ନ ବିସାରିୟେ । ସେଵା ଜୋଗ ତୁଲସୀ କବହୁఁ କହା ଚୂକ ପରୀ, ସାହେବ ସୁଭାଵ କପି ସାହିବୀ ସଂଭାରିୟେ ॥ ଅପରାଧୀ ଜାନି କୀଜୈ ସାସତି ସହସ ଭାଂତି, ମୋଦକ ମରୈ ଜୋ ତାହି ମାହୁର ନ ମାରିୟେ । ସାହସୀ ସମୀର କେ ଦୁଲାରେ ରଘୁବୀର ଜୂ କେ, ବାఁହ ପୀର ମହାବୀର ବେଗି ହୀ ନିଵାରିୟେ (20) |
ଜଗତପ୍ରସିଦ୍ଧ ହନୁମାନଜୀ! ଆପଣଙ୍କ ସେବକ ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ଅପରାଧକୁ ଧ୍ୟାନ ନ ଦେଇ, ମୋ ବାହୁର ଅସହ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ତୁରନ୍ତ ଶାନ୍ତ କରନ୍ତୁ। |
| 21 |
ବାଲକ ବିଲୋକି, ବଲି ବାରେଂ ତେଂ ଆପନୋ କିୟୋ, ଦୀନବଂଧୁ ଦୟା କୀନ୍ହୀଂ ନିରୁପାଧି ନ୍ୟାରିୟେ । ରାଵରୋ ଭରୋସୋ ତୁଲସୀ କେ, ରାଵରୋଈ ବଲ, ଆସ ରାଵରୀୟୈ ଦାସ ରାଵରୋ ଵିଚାରିୟେ ॥ ବଡୋ ବିକରାଲ କଲି କାକୋ ନ ବିହାଲ କିୟୋ, ମାଥେ ପଗୁ ବଲି କୋ ନିହାରି ସୋ ନିବାରିୟେ । କେସରୀ କିସୋର ରନରୋର ବରଜୋର ବୀର, ବାఁହ ପୀର ରାହୁ ମାତୁ ଜ୍ୟୌଂ ପଛାରି ମାରିୟେ (21) |
ବାଲ୍ୟକାଳରୁ ହିଁ ମୋତେ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ ଭାବେ ସ୍ୱୀକାର କରିଥିବା ଦୟାଳୁ! ଘୋର କଳିଯୁଗର ତାପରୁ ତୁଳସୀଦାସଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି, ମୋ ବାହୁର ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ରାହୁ ପରି ମର୍ଦ୍ଦନ କରି ଦିଅନ୍ତୁ। |
| 22 |
ଉଥପେ ଥପନଥିର ଥପେ ଉଥପନହାର, କେସରୀ କୁମାର ବଲ ଆପନୋ ସଂବାରିୟେ । ରାମ କେ ଗୁଲାମନି କୋ କାମ ତରୁ ରାମଦୂତ, ମୋସେ ଦୀନ ଦୂବରେ କୋ ତକିୟା ତିହାରିୟେ ॥ ସାହେବ ସମର୍ଥ ତୋ ସୋଂ ତୁଲସୀ କେ ମାଥେ ପର, ସୋଊ ଅପରାଧ ବିନୁ ବୀର, ବାఁଧି ମାରିୟେ । ପୋଖରୀ ବିସାଲ ବାఁହୁ, ବଲି, ବାରିଚର ପୀର, ମକରୀ ଜ୍ୟୋଂ ପକରି କେ ବଦନ ବିଦାରିୟେ (22) |
ସୃଷ୍ଟି ଓ ସଂହାରର ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରୁଥିବା ରାମଦୂତ! ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ମସ୍ତକରେ ଆପଣଙ୍କ ଅଭୟହସ୍ତ ଅଛି। ମୋ ହାତର ଅସହ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ କଦଳୀ ଗଛ ପରି ଭାଙ୍ଗି ଫିଙ୍ଗି ଦିଅନ୍ତୁ। |
| 23 |
ରାମ କୋ ସନେହ, ରାମ ସାହସ ଲଖନ ସିୟ, ରାମ କୀ ଭଗତି, ସୋଚ ସଂକଟ ନିଵାରିୟେ । ମୁଦ ମରକଟ ରୋଗ ବାରିନିଧି ହେରି ହାରେ, ଜୀଵ ଜାମଵଂତ କୋ ଭରୋସୋ ତେରୋ ଭାରିୟେ ॥ କୂଦିୟେ କୃପାଲ ତୁଲସୀ ସୁପ୍ରେମ ପବ୍ବୟତେଂ, ସୁଥଲ ସୁବେଲ ଭାଲୂ ବୈଠି କୈ ଵିଚାରିୟେ । ମହାବୀର ବାఁକୁରେ ବରାକୀ ବାఁହ ପୀର କ୍ୟୋଂ ନ, ଲଂକିନୀ ଜ୍ୟୋଂ ଲାତ ଘାତ ହୀ ମରୋରି ମାରିୟେ (23) |
ରାମଙ୍କ ପ୍ରେମ, ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ସୀତାଜୀଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ କଷ୍ଟ ହରଣ କରୁଥିବା! ସଞ୍ଜୀବନୀ ଆଣିଥିବା ହନୁମାନଜୀ, ଲଙ୍କିନୀକୁ ପ୍ରହାର କଲା ପରି ମୋ ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ। |
| 24 |
ଲୋକ ପରଲୋକହୁఁ ତିଲୋକ ନ ଵିଲୋକିୟତ, ତୋସେ ସମରଥ ଚଷ ଚାରିହୂఁ ନିହାରିୟେ । କର୍ମ, କାଲ, ଲୋକପାଲ, ଅଗ ଜଗ ଜୀଵଜାଲ, ନାଥ ହାଥ ସବ ନିଜ ମହିମା ବିଚାରିୟେ ॥ ଖାସ ଦାସ ରାଵରୋ, ନିଵାସ ତେରୋ ତାସୁ ଉର, ତୁଲସୀ ସୋ, ଦେଵ ଦୁଖୀ ଦେଖିଅତ ଭାରିୟେ । ବାତ ତରୁମୂଲ ବାఁହୂସୂଲ କପିକଚ୍ଛୁ ବେଲି, ଉପଜୀ ସକେଲି କପି କେଲି ହୀ ଉଖାରିୟେ (24) |
ତ୍ରିଲୋକରେ ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ସମର୍ଥ କେହି ନାହାନ୍ତି। କର୍ମ, କାଳ ଓ ଲୋକପାଳ ସକଳ ଆପଣଙ୍କ ଅଧୀନ। ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ବାହୁର ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ମୂଳରୁ ଉପାଡ଼ି ଫିଙ୍ଗି ଦିଅନ୍ତୁ। |
| 25 |
କରମ କରାଲ କଂସ ଭୂମିପାଲ କେ ଭରୋସେ, ବକୀ ବକ ଭଗିନୀ କାହୂ ତେଂ କହା ଡରୈଗୀ । ବଡୀ ବିକରାଲ ବାଲ ଘାତିନୀ ନ ଜାତ କହି, ବାఁହୂ ବଲ ବାଲକ ଛବୀଲେ ଛୋଟେ ଛରୈଗୀ ॥ ଆଈ ହୈ ବନାଈ ବେଷ ଆପ ହୀ ବିଚାରି ଦେଖ, ପାପ ଜାୟ ସବ କୋ ଗୁନୀ କେ ପାଲେ ପରୈଗୀ । ପୂତନା ପିସାଚିନୀ ଜ୍ୟୌଂ କପି କାନ୍ହ ତୁଲସୀ କୀ, ବାఁହ ପୀର ମହାବୀର ତେରେ ମାରେ ମରୈଗୀ (25) |
କଂସ ପରି ଅସୁରମାନେ ପୂତନାକୁ ପଠାଇଲା ପରି ଏହି ଅସହ୍ୟ ହାତ ବିନ୍ଧା ମୋତେ ପୀଡ଼ା ଦେଉଛି। କୃଷ୍ଣ ପୂତନାକୁ ବିନାଶ କଲା ପରି ହନୁମାନଜୀ ଏହି ରୋଗର ବିନାଶ କରନ୍ତୁ। |
| 26 |
ଭାଲ କୀ କି କାଲ କୀ କି ରୋଷ କୀ ତ୍ରିଦୋଷ କୀ ହୈ, ବେଦନ ବିଷମ ପାପ ତାପ ଛଲ ଛାఁହ କୀ । କରମନ କୂଟ କୀ କି ଜଂତ୍ର ମଂତ୍ର ବୂଟ କୀ, ପରାହି ଜାହି ପାପିନୀ ମଲୀନ ମନ ମାఁହ କୀ ॥ ପୈହହି ସଜାୟ, ନତ କହତ ବଜାୟ ତୋହି, ବାବରୀ ନ ହୋହି ବାନି ଜାନି କପି ନାఁହ କୀ । ଆନ ହନୁମାନ କୀ ଦୁହାଈ ବଲଵାନ କୀ, ସପଥ ମହାବୀର କୀ ଜୋ ରହୈ ପୀର ବାఁହ କୀ (26) |
ବିଧିର ବିଧାନ ହେଉ, କାଳର ପ୍ରଭାବ ହେଉ କିମ୍ବା ମନ୍ତ୍ର-ତନ୍ତ୍ରର କୁପ୍ରଭାବ ହେଉ; ଯାହା ବି ହେଉ, ହନୁମାନଜୀଙ୍କ ରାଣ, ଏହି ବାହୁର ଯନ୍ତ୍ରଣା ତୁରନ୍ତ ଶାନ୍ତ ହେବା ଉଚିତ୍। |
| 27 |
ସିଂହିକା ସఁହାରି ବଲ ସୁରସା ସୁଧାରି ଛଲ, ଲଂକିନୀ ପଛାରି ମାରି ବାଟିକା ଉଜାରୀ ହୈ । ଲଂକ ପରଜାରି ମକରୀ ବିଦାରି ବାର ବାର, ଜାତୁଧାନ ଧାରି ଧୂରି ଧାନୀ କରି ଡାରୀ ହୈ ॥ ତୋରି ଜମକାତରି ମଂଦୋଦରୀ କଠୋରି ଆନୀ, ରାଵନ କୀ ରାନୀ ମେଘନାଦ ମହତାରୀ ହୈ । ଭୀର ବାఁହ ପୀର କୀ ନିପଟ ରାଖୀ ମହାବୀର, କୌନ କେ ସକୋଚ ତୁଲସୀ କେ ସୋଚ ଭାରୀ ହୈ (27) |
ସିଂହିକା, ସୁରସା ଓ ଲଙ୍କିନୀକୁ ପରାସ୍ତ କରୁଥିବା ମହାବୀର! ରାବଣର ଅଶୋକବାଟିକା ଛାରଖାର କରୁଥିବା! ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ବାହୁର କଠୋର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୂର କରନ୍ତୁ। |
| 28 |
ତେରୋ ବାଲି କେଲି ବୀର ସୁନି ସହମତ ଧୀର, ଭୂଲତ ସରୀର ସୁଧି ସକ୍ର ରଵି ରାହୁ କୀ । ତେରୀ ବାఁହ ବସତ ବିସୋକ ଲୋକ ପାଲ ସବ, ତେରୋ ନାମ ଲେତ ରହୈଂ ଆରତି ନ କାହୁ କୀ ॥ ସାମ ଦାମ ଭେଦ ଵିଧି ବେଦହୂ ଲବେଦ ସିଧି, ହାଥ କପିନାଥ ହୀ କେ ଚୋଟୀ ଚୋର ସାହୁ କୀ । ଆଲସ ଅନଖ ପରିହାସ କୈ ସିଖାଵନ ହୈ, ଏତେ ଦିନ ରହୀ ପୀର ତୁଲସୀ କେ ବାହୁ କୀ (28) |
ଆପଣଙ୍କ ପରାକ୍ରମରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ରାହୁ କମ୍ପିଯାଆନ୍ତି। ଆପଣଙ୍କ ରକ୍ଷାକବଚ ତଳେ ଲୋକପାଳମାନେ ନିର୍ଭୟ। ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ବାହୁର ଯନ୍ତ୍ରଣା ହରଣ କରିବାରେ ବିଳମ୍ବ କାହିଁକି? |
| 29 |
ଟୂକନି କୋ ଘର ଘର ଡୋଲତ କఁଗାଲ ବୋଲି, ବାଲ ଜ୍ୟୋଂ କୃପାଲ ନତ ପାଲ ପାଲି ପୋସୋ ହୈ । କୀନ୍ହୀ ହୈ ସఁଭାର ସାର ଅఁଜନୀ କୁମାର ବୀର, ଆପନୋ ବିସାରି ହୈଂ ନ ମେରେହୂ ଭରୋସୋ ହୈ ॥ ଇତନୋ ପରେଖୋ ସବ ଭାଂତି ସମରଥ ଆଜୁ, କପିରାଜ ସାଂଚୀ କହୌଂ କୋ ତିଲୋକ ତୋସୋ ହୈ । ସାସତି ସହତ ଦାସ କୀଜେ ପେଖି ପରିହାସ, ଚୀରୀ କୋ ମରନ ଖେଲ ବାଲକନି କୋସୋ ହୈ (29) |
ଘର-ଘର ଭିକ୍ଷା ମାଗୁଥିବା ମୋତେ ଆପଣଙ୍କ କୃପାରୁ ପାଳିପୋଷି ବଡ଼ କଲେ। ଅଞ୍ଜନୀକୁମାର! ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ଏହି ତୀବ୍ର ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ଦୂର କରି ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। |
| 30 |
ଆପନେ ହୀ ପାପ ତେଂ ତ୍ରିପାତ ତେଂ କି ସାପ ତେଂ, ବଢୀ ହୈ ବାఁହ ବେଦନ କହୀ ନ ସହି ଜାତି ହୈ । ଔଷଧ ଅନେକ ଜଂତ୍ର ମଂତ୍ର ଟୋଟକାଦି କିୟେ, ବାଦି ଭୟେ ଦେଵତା ମନାୟେ ଅଧୀକାତି ହୈ ॥ କରତାର, ଭରତାର, ହରତାର, କର୍ମ କାଲ, କୋ ହୈ ଜଗଜାଲ ଜୋ ନ ମାନତ ଇତାତି ହୈ । ଚେରୋ ତେରୋ ତୁଲସୀ ତୂ ମେରୋ କହ୍ୟୋ ରାମ ଦୂତ, ଢୀଲ ତେରୀ ବୀର ମୋହି ପୀର ତେଂ ପିରାତି ହୈ (30) |
ମୋ ପାପ କିମ୍ବା ଶାପ ଯୋଗୁଁ ବାହୁରେ ଅସହ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୋଇଛି। ଅନେକ ଔଷଧ ଓ ମନ୍ତ୍ର ନିଷ୍ଫଳ ହୋଇଛି। ହେ ରାମଦୂତ! ଆପଣଙ୍କ ବିଳମ୍ବ ମୋତେ ଅତି ପୀଡ଼ା ଦେଉଛି। |
| 31 |
ଦୂତ ରାମ ରାୟ କୋ, ସପୂତ ପୂତ ଵାୟ କୋ, ସମତ୍ଵ ହାଥ ପାୟ କୋ ସହାୟ ଅସହାୟ କୋ । ବାఁକୀ ବିରଦାଵଲୀ ବିଦିତ ବେଦ ଗାଇୟତ, ରାଵନ ସୋ ଭଟ ଭୟୋ ମୁଠିକା କେ ଧାୟ କୋ ॥ ଏତେ ବଡେ ସାହେବ ସମର୍ଥ କୋ ନିଵାଜୋ ଆଜ, ସୀଦତ ସୁସେଵକ ବଚନ ମନ କାୟ କୋ । ଥୋରୀ ବାఁହ ପୀର କୀ ବଡୀ ଗଲାନି ତୁଲସୀ କୋ, କୌନ ପାପ କୋପ, ଲୋପ ପ୍ରକଟ ପ୍ରଭାୟ କୋ (31) |
ରାମରାୟଙ୍କ ଦୂତ, ବାୟୁପୁତ୍ର! ରାବଣକୁ ଗୋଟିଏ ବିଧାରେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ କରୁଥିବା! ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ଏହି ଛୋଟ ବାହୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୂର କରିବାକୁ ଆପଣଙ୍କ କୋପ ଓ କୃପା ପ୍ରକଟ କରନ୍ତୁ। |
| 32 |
ଦେଵୀ ଦେଵ ଦନୁଜ ମନୁଜ ମୁନି ସିଦ୍ଧ ନାଗ, ଛୋଟେ ବଡେ ଜୀଵ ଜେତେ ଚେତନ ଅଚେତ ହୈମ୍ । ପୂତନା ପିସାଚୀ ଜାତୁଧାନୀ ଜାତୁଧାନ ବାଗ, ରାମ ଦୂତ କୀ ରଜାଈ ମାଥେ ମାନି ଲେତ ହୈମ୍ ॥ ଘୋର ଜଂତ୍ର ମଂତ୍ର କୂଟ କପଟ କୁରୋଗ ଜୋଗ, ହନୁମାନ ଆନ ସୁନି ଛାଡତ ନିକେତ ହୈମ୍ । କ୍ରୋଧ କୀଜେ କର୍ମ କୋ ପ୍ରବୋଧ କୀଜେ ତୁଲସୀ କୋ, ସୋଧ କୀଜେ ତିନକୋ ଜୋ ଦୋଷ ଦୁଖ ଦେତ ହୈମ୍ (32) |
ଦେବତା, ମାନବ ଓ ଅସୁର ସକଳ ରାମଦୂତଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଶିରୋଧାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ମନ୍ତ୍ର-ତନ୍ତ୍ର ଓ ରୋଗ ହନୁମାନଜୀଙ୍କ ନାମ ଶୁଣୁ ଶୁଣୁ ପଳାୟନ କରନ୍ତି। ମୋ କଷ୍ଟ ଦୂର କରନ୍ତୁ। |
| 33 |
ତେରେ ବଲ ବାନର ଜିତାୟେ ରନ ରାଵନ ସୋଂ, ତେରେ ଘାଲେ ଜାତୁଧାନ ଭୟେ ଘର ଘର କେ । ତେରେ ବଲ ରାମ ରାଜ କିୟେ ସବ ସୁର କାଜ, ସକଲ ସମାଜ ସାଜ ସାଜେ ରଘୁବର କେ ॥ ତେରୋ ଗୁନଗାନ ସୁନି ଗୀରବାନ ପୁଲକତ, ସଜଲ ବିଲୋଚନ ବିରଂଚି ହରିହର କେ । ତୁଲସୀ କେ ମାଥେ ପର ହାଥ ଫେରୋ କୀସ ନାଥ, ଦେଖିୟେ ନ ଦାସ ଦୁଖୀ ତୋସୋ କନିଗର କେ (33) |
ଆପଣଙ୍କ ବଳରେ ରାମ ରାବଣକୁ ଜିତିଲେ ଏବଂ ଦେବତା ନିର୍ଭୟ ହେଲେ। ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ମସ୍ତକରେ ଅଭୟହସ୍ତ ରଖି ଆପଣଙ୍କ ଦାସର ଦୁଃଖ ଶାନ୍ତ କରନ୍ତୁ। |
| 34 |
ପାଲୋ ତେରେ ଟୂକ କୋ ପରେହୂ ଚୂକ ମୂକିୟେ ନ, କୂର କୌଡୀ ଦୂକୋ ହୌଂ ଆପନୀ ଓର ହେରିୟେ । ଭୋରାନାଥ ଭୋରେ ହୀ ସରୋଷ ହୋତ ଥୋରେ ଦୋଷ, ପୋଷି ତୋଷି ଥାପି ଆପନୋ ନ ଅଵ ଡେରିୟେ ॥ ଅఁବୁ ତୂ ହୌଂ ଅఁବୁ ଚୂର, ଅఁବୁ ତୂ ହୌଂ ଡିଂଭ ସୋ ନ, ବୂଝିୟେ ବିଲଂବ ଅଵଲଂବ ମେରେ ତେରିୟେ । ବାଲକ ବିକଲ ଜାନି ପାହି ପ୍ରେମ ପହିଚାନି, ତୁଲସୀ କୀ ବାఁହ ପର ଲାମୀ ଲୂମ ଫେରିୟେ (34) |
ଛୋଟ ଛୋଟ ଭୁଲ୍ ପାଇଁ ମୋତେ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଶିଶୁ କାନ୍ଦିଲେ ମାଆ ତାକୁ ଛାତିରେ ଜାକି ଧରିଲା ପରି ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ବାହୁରେ ଆପଣଙ୍କ ଲାଞ୍ଜ ଫେରାଇ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହରି ନିଅନ୍ତୁ। |
| 35 |
ଘେରି ଲିୟୋ ରୋଗନି, କୁଜୋଗନି, କୁଲୋଗନି ଜ୍ୟୌଂ, ବାସର ଜଲଦ ଘନ ଘଟା ଧୁକି ଧାଈ ହୈ । ବରସତ ବାରି ପୀର ଜାରିୟେ ଜଵାସେ ଜସ, ରୋଷ ବିନୁ ଦୋଷ ଧୂମ ମୂଲ ମଲିନାଈ ହୈ ॥ କରୁନାନିଧାନ ହନୁମାନ ମହା ବଲଵାନ, ହେରି ହఁସି ହାఁକି ଫୂଂକି ଫୌଂଜୈ ତେ ଉଡାଈ ହୈ । ଖାୟେ ହୁତୋ ତୁଲସୀ କୁରୋଗ ରାଢ ରାକସନି, କେସରୀ କିସୋର ରାଖେ ବୀର ବରିଆଈ ହୈ (35) |
ରୋଗ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିସମୂହ ମୋତେ ମେଘ ପରି ଘେରି ରହିଛନ୍ତି। କରୁଣାନିଧାନ ହନୁମାନଜୀ, ଆପଣଙ୍କ ହୁଙ୍କାର ମାତ୍ରକେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉଡ଼ାଇ ମୋର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। |
| ସଵୈୟା | ||
| 36 |
ରାମ ଗୁଲାମ ତୁ ହୀ ହନୁମାନ ଗୋସାఁଈ ସୁସାఁଈ ସଦା ଅନୁକୂଲୋ । ପାଲ୍ୟୋ ହୌଂ ବାଲ ଜ୍ୟୋଂ ଆଖର ଦୂ ପିତୁ ମାତୁ ସୋଂ ମଂଗଲ ମୋଦ ସମୂଲୋ ॥ ବାఁହ କୀ ବେଦନ ବାఁହ ପଗାର ପୁକାରତ ଆରତ ଆନఁଦ ଭୂଲୋ । ଶ୍ରୀ ରଘୁବୀର ନିଵାରିୟେ ପୀର ରହୌଂ ଦରବାର ପରୋ ଲଟି ଲୂଲୋ (36) |
ରାମଦାସ ହନୁମାନଜୀ, ମୋର ପିତାମାତା ସଦୃଶ! ମୋ ବାହୁର ଅସହ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଶ୍ରୀ ରଘୁବୀରଙ୍କ ଦରବାରରେ ନିବେଦନ କରି ମୋର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। |
| ଘନାକ୍ଷରୀ | ||
| 37 |
କାଲ କୀ କରାଲତା କରମ କଠିନାଈ କୀଧୌ, ପାପ କେ ପ୍ରଭାଵ କୀ ସୁଭାୟ ବାୟ ବାଵରେ । ବେଦନ କୁଭାఁତି ସୋ ସହୀ ନ ଜାତି ରାତି ଦିନ, ସୋଈ ବାఁହ ଗହୀ ଜୋ ଗହୀ ସମୀର ଡାବରେ ॥ ଲାୟୋ ତରୁ ତୁଲସୀ ତିହାରୋ ସୋ ନିହାରି ବାରି, ସୀଂଚିୟେ ମଲୀନ ଭୋ ତୟୋ ହୈ ତିହୁఁ ତାଵରେ । ଭୂତନି କୀ ଆପନୀ ପରାୟେ କୀ କୃପା ନିଧାନ, ଜାନିୟତ ସବହୀ କୀ ରୀତି ରାମ ରାଵରେ (37) |
କାଳର କରାଳତା ଓ ପାପର ପ୍ରଭାବରୁ ବାହୁରେ କଠୋର ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୋଇଛି। ତୁଳସୀଦାସରୂପୀ ଲଗାଇଥିବା ବୃକ୍ଷକୁ ସିଞ୍ଚନ କରି ଏହି ରୋଗରୁ ବଞ୍ଚାନ୍ତୁ। |
| 38 |
ପାఁୟ ପୀର ପେଟ ପୀର ବାఁହ ପୀର ମୁଂହ ପୀର, ଜର ଜର ସକଲ ପୀର ମୀ ହୈ । ଦେଵ ଭୂତ ପିତର କରମ ଖଲ କାଲ ଗ୍ରହ, ମୋହି ପର ଦଵରି ଦମାନକ ସୀ ଦୀ ହୈ ॥ ହୌଂ ତୋ ବିନୁ ମୋଲ କେ ବିକାନୋ ବଲି ବାରେ ହୀତେଂ, ଓଟ ରାମ ନାମ କୀ ଲଲାଟ ଲିଖି ଲୀ ହୈ । କୁఁଭଜ କେ କିଂକର ବିକଲ ବୂଢେ ଗୋଖୁରନି, ହାୟ ରାମ ରାୟ ଐସୀ ହାଲ କହୂఁ ଭୀ ହୈ (38) |
ଗୋଡ଼, ପେଟ, ହାତ ଓ ମୁହଁର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଶରୀର ଜର୍ଜରିତ ହୋଇଛି। ରାମନାମର ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ମୋତେ ଏହି ବ୍ୟାଧିରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। |
| 39 |
ବାହୁକ ସୁବାହୁ ନୀଚ ଲୀଚର ମରୀଚ ମିଲି, ମୁఁହ ପୀର କେତୁଜା କୁରୋଗ ଜାତୁଧାନ ହୈ । ରାମ ନାମ ଜପ ଜାଗ କିୟୋ ଚହୋଂ ସାନୁରାଗ, କାଲ କୈସେ ଦୂତ ଭୂତ କହା ମେରେ ମାନ ହୈ ॥ ସୁମିରେ ସହାୟ ରାମ ଲଖନ ଆଖର ଦଊଉ, ଜିନକେ ସମୂହ ସାକେ ଜାଗତ ଜହାନ ହୈ । ତୁଲସୀ ସఁଭାରି ତାଡକା ସఁହାରି ଭାରି ଭଟ, ବେଧେ ବରଗଦ ସେ ବନାଈ ବାନଵାନ ହୈ (39) |
ମରୀଚ ଓ ସୁବାହୁ ପରି ରୋଗସମୂହ ମୋ ମୁହଁ ଓ ହାତକୁ ପୀଡ଼ା ଦେଉଛନ୍ତି। ଶ୍ରୀ ରାମନାମ ଜପରେ ତାଡ଼କାର ସଂହାର କଲା ପରି ଏହି ରୋଗଗୁଡ଼ିକୁ ଭସ୍ମ କରନ୍ତୁ। |
| 40 |
ବାଲପନେ ସୂଧେ ମନ ରାମ ସନମୁଖ ଭୟୋ, ରାମ ନାମ ଲେତ ମାఁଗି ଖାତ ଟୂକ ଟାକ ହୌମ୍ । ପରୟୋ ଲୋକ ରୀତି ମେଂ ପୁନୀତ ପ୍ରୀତି ରାମ ରାୟ, ମୋହ ବସ ବୈଠୋ ତୋରି ତରକି ତରାକ ହୌମ୍ ॥ ଖୋଟେ ଖୋଟେ ଆଚରନ ଆଚରତ ଅପନାୟୋ, ଅଂଜନୀ କୁମାର ସୋଧ୍ୟୋ ରାମପାନି ପାକ ହୌମ୍ । ତୁଲସୀ ଗୁସାఁଈ ଭୟୋ ଭୋଂଡେ ଦିନ ଭୂଲ ଗୟୋ, ତାକୋ ଫଲ ପାଵତ ନିଦାନ ପରିପାକ ହୌମ୍ (40) |
ବାଲ୍ୟକାଳରୁ ସରଳ ମନରେ ରାମନାମ ଜପି ଜୀବିତ ଅଛି। ଅଞ୍ଜନୀକୁମାର ମୋତେ ପାବନ କରି ରାମକୃପାର ପାତ୍ର କରିଛନ୍ତି। ଗୋସ୍ୱାମୀଜୀ, ମୋ କଷ୍ଟ ହରଣ କରନ୍ତୁ। |
| 41 |
ଅସନ ବସନ ହୀନ ବିଷମ ବିଷାଦ ଲୀନ, ଦେଖି ଦୀନ ଦୂବରୋ କରୈ ନ ହାୟ ହାୟ କୋ । ତୁଲସୀ ଅନାଥ ସୋ ସନାଥ ରଘୁନାଥ କିୟୋ, ଦିୟୋ ଫଲ ସୀଲ ସିଂଧୁ ଆପନେ ସୁଭାୟ କୋ ॥ ନୀଚ ୟହି ବୀଚ ପତି ପାଇ ଭରୁ ହାଈଗୋ, ବିହାଇ ପ୍ରଭୁ ଭଜନ ବଚନ ମନ କାୟ କୋ । ତା ତେଂ ତନୁ ପେଷିୟତ ଘୋର ବରତୋର ମିସ, ଫୂଟି ଫୂଟି ନିକସତ ଲୋନ ରାମ ରାୟ କୋ (41) |
ଅନାଥ ତୁଳସୀଦାସଙ୍କୁ ରଘୁନାଥ ସନାଥ କଲେ। କାୟା, ବଚନ ଓ ମନରେ ମୁଁ ରାମଙ୍କ ଦାସ। ମୋ ଶରୀରର ଏହି ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ରାମକୃପାରେ ଶାନ୍ତ କରନ୍ତୁ। |
| 42 |
ଜୀଓ ଜଗ ଜାନକୀ ଜୀଵନ କୋ କହାଇ ଜନ, ମରିବେ କୋ ବାରାନସୀ ବାରି ସୁର ସରି କୋ । ତୁଲସୀ କେ ଦୋହୂఁ ହାଥ ମୋଦକ ହୈଂ ଐସେ ଠାఁଊ, ଜାକେ ଜିୟେ ମୁୟେ ସୋଚ କରିହୈଂ ନ ଲରି କୋ ॥ ମୋ କୋ ଝୂఁଟୋ ସାఁଚୋ ଲୋଗ ରାମ କୌ କହତ ସବ, ମେରେ ମନ ମାନ ହୈ ନ ହର କୋ ନ ହରି କୋ । ଭାରୀ ପୀର ଦୁସହ ସରୀର ତେଂ ବିହାଲ ହୋତ, ସୋଊ ରଘୁବୀର ବିନୁ ସକୈ ଦୂର କରି କୋ (42) |
ସୀତାପତିଙ୍କ ଦାସ ହୋଇ ଜୀବନ ବିତାଇବା ଓ କାଶୀରେ ଗଙ୍ଗାକୂଳରେ ଦେହତ୍ୟାଗ କରିବା ମୋର ସୌଭାଗ୍ୟ। ବାହୁର ଏହି ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ କେବଳ ରଘୁବୀର ହିଁ ଦୂର କରିପାରିବେ। |
| 43 |
ସୀତାପତି ସାହେବ ସହାୟ ହନୁମାନ ନିତ, ହିତ ଉପଦେଶ କୋ ମହେସ ମାନୋ ଗୁରୁ କୈ । ମାନସ ବଚନ କାୟ ସରନ ତିହାରେ ପାఁୟ, ତୁମ୍ହରେ ଭରୋସେ ସୁର ମୈଂ ନ ଜାନେ ସୁର କୈ ॥ ବ୍ୟାଧି ଭୂତ ଜନିତ ଉପାଧି କାହୁ ଖଲ କୀ, ସମାଧି କୀ ଜୈ ତୁଲସୀ କୋ ଜାନି ଜନ ଫୁର କୈ । କପିନାଥ ରଘୁନାଥ ଭୋଲାନାଥ ଭୂତନାଥ, ରୋଗ ସିଂଧୁ କ୍ୟୋଂ ନ ଡାରିୟତ ଗାୟ ଖୁର କୈ (43) |
ସୀତାପତିଙ୍କ ଅଭୟ, ହନୁମାନଜୀଙ୍କ ସହାୟତା ଓ ଶିବଜୀଙ୍କ ଉପଦେଶ ମୋର ରକ୍ଷାକବଚ। ରୋଗ ଓ ଭୂତସମୂହର ସାଗରରୁ ତୁଳସୀଦାସଙ୍କୁ ପାର କରନ୍ତୁ। |
| 44 |
କହୋଂ ହନୁମାନ ସୋଂ ସୁଜାନ ରାମ ରାୟ ସୋଂ, କୃପାନିଧାନ ସଂକର ସୋଂ ସାଵଧାନ ସୁନିୟେ । ହରଷ ଵିଷାଦ ରାଗ ରୋଷ ଗୁନ ଦୋଷ ମୀ, ବିରଚୀ ବିରଂଚୀ ସବ ଦେଖିୟତ ଦୁନିୟେ ॥ ମାୟା ଜୀଵ କାଲ କେ କରମ କେ ସୁଭାୟ କେ, କରୈୟା ରାମ ବେଦ କହେଂ ସାఁଚୀ ମନ ଗୁନିୟେ । ତୁମ୍ହ ତେଂ କହା ନ ହୋୟ ହା ହା ସୋ ବୁଝୈୟେ ମୋହିଂ, ହୌଂ ହୂఁ ରହୋଂ ମୌନହୀ ଵୟୋ ସୋ ଜାନି ଲୁନିୟେ (44) |
ମୁଁ ହନୁମାନଜୀ, ସଜ୍ଜନ ରାଜାରାମ ଓ ଶଙ୍କରଜୀଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି। ମାୟା ଓ କର୍ମ ରାମଜୀଙ୍କ ଅଧୀନ। ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅସମ୍ଭବ କିଛି ନାହିଁ ଏହା ଜାଣି ଶାନ୍ତ ହୋଇଛି। |
ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ ବାହୁକ ଇତିହାସ | History
ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ ବାହୁକ ଗୋସ୍ୱାମୀ ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ତୋତ୍ର ଅଟେ। ମାନ୍ୟତା ଅଛି ଯେ ଯେତେବେଳେ ତୁଳସୀଦାସ ବାତରୋଗ, ଗଣ୍ଠିବିନ୍ଧା ଏବଂ ବାହୁ (ହାତ)ର ଅସହ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପୀଡ଼ିତ ଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ହନୁମାନଜୀଙ୍କ ସ୍ତୁତିରେ ଏହି ପାଠ ରଚନା କରିଥିଲେ। ଏହାର ପ୍ରଭାବରୁ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ତୁରନ୍ତ ଦୂର ହୋଇଯାଇଥିଲା। ତେଣୁ ଶାରୀରିକ କଷ୍ଟ ଏବଂ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଏହାକୁ ଅଚୂକ ଉପାୟ ମାନାଯାଏ।
ପରମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଭକ୍ତମାନେ ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ ଚାଳିଶା ଓଡ଼ିଆ ଏବଂ ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ ଅଷ୍ଟକ ଓଡ଼ିଆ ମଧ୍ୟ ପାଠ କରନ୍ତି।
ପାଠର ନିୟମ ଏବଂ ସଠିକ୍ ସମୟ | Rules & Time
ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ ବାହୁକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ପାଠ ଅଟେ, ତେଣୁ ଏହା କରିବା ସମୟରେ କେତେକ ବିଶେଷ ନିୟମର ପାଳନ କରିବା ଜରୁରୀ:
- ସଂକଳ୍ପ: ବିଶେଷ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କିମ୍ବା ଗମ୍ଭୀର ସଂକଟ ଆସିଲେ ହିଁ ସଂକଳ୍ପ ନେଇ ଏହି ପାଠ କରିବା ଉଚିତ୍। ଛୋଟମୋଟ କାରଣ ପାଇଁ ଏହି ପାଠ କରିବାରୁ ବିରତ ରୁହନ୍ତୁ।
- ପବିତ୍ରତା: ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶାରୀରିକ ଏବଂ ମାନସିକ ଶୁଦ୍ଧତା ଅନିବାର୍ଯ୍ୟ। ଲାଲ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଏବଂ ଲାଲ ଆସନର ବ୍ୟବହାର କରିବା ଶୁଭ ମାନାଯାଏ।
- ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ: ପାଠ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଆହାର ହିଁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
- ଦୀପକ: ପାଠ ସମୟରେ ଶୁଦ୍ଧ ଘିଅ କିମ୍ବା ଚାମେଲି ତେଲର ଦୀପ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତୁ।
ସଠିକ୍ ସମୟ: ଏହି ପାଠ ମଙ୍ଗଳବାର କିମ୍ବା ଶନିବାରରୁ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାନାଯାଏ। ସକାଳେ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଅନୁକୂଳ ସମୟରେ କରାଯାଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ସମୟ ଏବଂ ସ୍ଥାନ ଏକା ହେବା ଉଚିତ୍।
ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ ବାହୁକ ପାଠର ଲାଭ | Benefits
୧) ଶାରୀରିକ କଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତି
ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ ବାହୁକ ପାଠ ବିଶେଷଭାବେ ବାତରୋଗ, ଗଣ୍ଠିବିନ୍ଧା ଏବଂ ହାତର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୂର କରିବାରେ ରାମବାଣ ମାନାଯାଏ।
୨) ନକାରାତ୍ମକ ଶକ୍ତିର ବିନାଶ
ଏହାର ନିୟମିତ ପାଠ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଦିବ୍ୟ ରକ୍ଷା କବଚ ନିର୍ମିତ ହୁଏ ଏବଂ ଦୃଷ୍ଟିଦୋଷରୁ ରକ୍ଷା ମିଳେ।
୩) ସଂକଟ ନିବାରଣ
ଜୀବନର କଠିନ ପରିସ୍ଥିତି, ଅଜ୍ଞାତ ଭୟ ଏବଂ ମାନସିକ ଅଶାନ୍ତି ଦୂର କରିବାରେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ସହାୟକ।
୪) ମନୋକାମନା ପୂର୍ତ୍ତି
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଏବଂ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ କରାଯାଉଥିବା ପାଠ ଭକ୍ତଙ୍କ ସକଳ ମନୋକାମନା ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ।
୫) ଭୟମୁକ୍ତ ଜୀବନ
କୌଣସି ପ୍ରକାରର ଅଜ୍ଞାତ ଭୟ ଏବଂ ମାନସିକ ଚାପ ଦୂର କରି ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ବୃଦ୍ଧି କରେ।
ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ | FAQ
ଆମେ ପ୍ରତିଦିନ ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ ବାହୁକ ପାଠ କରିପାରିବା କି?
ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ ବାହୁକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଗ୍ର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାଠ ଅଟେ। ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ବଡ଼ ସଂକଟ କିମ୍ବା ଶାରୀରିକ ରୋଗ ଆସେ, ସେତେବେଳେ ହିଁ ଏହି ପାଠ କରିବା ଉଚିତ୍। ନିତ୍ୟ ପୂଜା ପାଇଁ ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ ଚାଳିଶା ପାଠ କରିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ ବାହୁକ କେତେ ଥର ପାଠ କରିବା ଉଚିତ୍?
ସଂକଟ ସମୟରେ ସଂକଳ୍ପ ନେଇ ସତତ ୨୧ କିମ୍ବା ୪୧ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ୍। ବିଷମ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଗୋଟିଏ ବୈଠକରେ ୩, ୭, ୧୧ କିମ୍ବା ୨୧ ଥର ମଧ୍ୟ ପାଠ କରାଯାଏ।
ହନୁମାନ ବାହୁକରେ ଶ୍ରୀ ରାମଜୀଙ୍କ ରାଣ କାହିଁକି ଦିଆଯାଏ?
ହନୁମାନ ବାହୁକରେ ଭକ୍ତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇ ହନୁମାନଜୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ଶ୍ରୀ ରାମଜୀଙ୍କ ରାଣ ଦିଅନ୍ତି ଯାହାଫଳରେ ସେ ତୁରନ୍ତ ଆସି ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ମହିଳାମାନେ ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ ବାହୁକ ପାଠ କରିପାରିବେ କି?
ହଁ, କଠିନ ସମୟରେ ମହିଳାମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ ଏବଂ ପବିତ୍ରତା ସହିତ ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ ବାହୁକ ପାଠ କରିପାରିବେ।