| দোহা | নিশ্চয প্ৰেম প্ৰতীতি তে, বিনয কৰৈ সনমান ।
তেহি কে কাৰজ সকল সুভ, সিদ্ধ কৰৈ হনুমান ॥ | যি ব্যক্তিয়ে পূৰ্ণ প্ৰেম, অটল বিশ্বাস আৰু বিনয়েৰে হনুমানজীৰ সন্মান কৰি প্ৰাৰ্থনা কৰে, হনুমানজীয়ে তেওঁৰ সকলো কাৰ্য শুভ আৰু সফল কৰি দিয়ে। |
| ১ | জয হনুমংত সংত হিতকাৰী । সুন লীজৈ প্ৰভু অৰজ হমাৰী ॥ | সাধু-সন্তসকলৰ হিতকাৰী হে হনুমানজী, আপোনাৰ জয় হওক! হে প্ৰভু, কৃপা কৰি আমাৰ বিনম্ৰ প্ৰাৰ্থনা শুনক। |
| ২ | জন কে কাজ বিলংব ন কীজৈ । আতুৰ দৌৰি মহা সুখ দীজৈ ॥ | আপোনাৰ ভক্তৰ কাৰ্য সম্পন্ন কৰিবলৈ একোটুকু পলম নকৰিব। হে নাথ, খৰকৈ দৌৰি আহক আৰু আমাক মহাসুখ প্ৰদান কৰক। |
| ৩ | জৈসে কূদি সিংধু মহিপাৰা । সুৰসা বদন পৈঠি বিস্তাৰা ॥ | যেনেদৰে আপুনি এটা জাঁপতে বিশাল সমুদ্ৰ পাৰ হৈছিল আৰু সুৰসাৰ মুখৰ মাজত সোমাই নিজৰ ৰূপ ডাঙৰ কৰিছিল। |
| ৪ | আগে জায লংকিনী ৰোকা । মাৰেহু লাত গী সুৰলোকা ॥ | লংকাৰ দুৱাৰত যেতিয়া লংকিনীয়ে আপোনাক বাধা দিছিল, তেতিয়া আপুনি তাইক লাথি মাৰি দেৱলোকলৈ পঠিয়াই দিছিল (তাইৰ উদ্ধাৰ কৰিছিল)। |
| ৫ | জায বিভীষন কো সুখ দীন্হা । সীতা নিৰখি পৰমপদ লীন্হা ॥ | আপুনি বিভীষণক সুখ প্ৰদান কৰিছিল আৰু মাতা সীতাৰ দৰ্শন কৰি পৰম পদ প্ৰাপ্ত কৰিছিল। |
| ৬ | বাগ উজাৰি সিংধু মহং বোৰা । অতি আতুৰ জমকাতৰ তোৰা ॥ | আপুনি অশোক বাটিকা ধ্বংস কৰি ৰাক্ষসবোৰক সমুদ্ৰত ডুবাই দিছিল আৰু অত্যন্ত ক্ৰোধিত হৈ ভয়ংকৰ ৰাক্ষসবোৰৰ সংহাৰ কৰিছিল। |
| ৭ | অক্ষয কুমাৰ মাৰি সংহাৰা । লূম লপেটি লংক কো জাৰা ॥ | আপুনি ৰাৱণৰ পুত্ৰ অক্ষয় কুমাৰক বধ কৰিছিল আৰু আপোনাৰ নেজেৰে গোটেই লংকা জ্বলাই দিছিল। |
| ৮ | লাহ সমান লংক জৰি গী । জয জয ধুনি সুৰপুৰ নভ ভী ॥ | লংকা লাখৰ দৰে জ্বলি ছাই হৈ গৈছিল, তেতিয়া স্বৰ্গ আৰু আকাশত আপোনাৰ জয়ধ্বনি গুঞ্জিত হৈছিল। |
| ৯ | অব বিলংব কেহি কাৰন স্বামী । কৃপা কৰহু উৰ অংতৰযামী ॥ | হে স্বামী! এতিয়া কি কাৰণত ইমান পলম কৰিছে? হে অন্তৰ্যামী! মোৰ ওপৰত খৰকৈ কৃপা কৰক। |
| ১০ | জয জয লখন প্ৰান কে দাতা । আতুৰ হ্বৈ দুখ কৰহু নিপাতা ॥ | লক্ষ্মণজীৰ প্ৰাণৰক্ষক আপোনাৰ জয় হওক! খৰকৈ আহি মোৰ সকলো দুখ নাশ কৰক। |
| ১১ | জৈ হনুমান জযতি বল-সাগৰ । সুৰ-সমূহ-সমৰথ ভট-নাগৰ ॥ | হে বলৰ অসীম সাগৰ হনুমানজী! আপোনাৰ জয় হওক। আপুনি দেৱতাসকলৰ মাজত সকলোতকৈ উপযুক্ত, বুদ্ধিমান আৰু শ্ৰেষ্ঠ যোদ্ধা। |
| ১২ | ওং হনু হনু হনু হনুমংত হঠীলে । বৈৰিহি মাৰু বজ্ৰ কী কীলে ॥ | ওং হনু হনু হনু! হে পৰাক্ৰমী হনুমানজী! মোৰ শত্ৰুবোৰক বজ্ৰৰ দৰে আঘাত কৰি নষ্ট কৰক। |
| ১৩ | ওং হ্নীং হ্নীং হ্নীং হনুমংত কপীসা । ওং হুং হুং হুং হনু অৰি উৰ সীসা ॥ | ওং হ্নীং হ্নীং হ্নীং! হে কপিশ্ৰেষ্ঠ হনুমানজী! ওং হুং হুং হুং! মোৰ শত্ৰুবোৰৰ হৃদয় আৰু মস্তক বিদাৰণ কৰক। |
| ১৪ | জয অংজনি কুমাৰ বলবংতা । শংকৰসুবন বীৰ হনুমংতা ॥ | মাতা অঞ্জনীৰ পুত্ৰ আৰু ভগৱান শিৱৰ অৱতাৰ, বলৱান আৰু বীৰ হনুমানজী! আপোনাৰ জয় হওক। |
| ১৫ | বদন কৰাল কাল-কুল-ঘালক । ৰাম সহায সদা প্ৰতিপালক ॥ | আপোনাৰ ৰূপ অত্যন্ত ভয়ংকৰ আৰু আপুনি কালৰূপী শত্ৰুবোৰৰ বংশ ধ্বংস কৰোঁতা। আপুনি সদায় ভগৱান ৰামৰ সহায়কাৰী আৰু ভক্তবোৰৰ প্ৰতিপালক। |
| ১৬ | ভূত, প্ৰেত, পিসাচ নিসাচৰ । অগিন বেতাল কাল মাৰী মৰ ॥ | ভূত, প্ৰেত, পিশাচ, ৰাক্ষস, বেতাল আৰু মহামাৰীৰ দৰে সকলো অশুভ শক্তিক মাৰি নষ্ট কৰক। |
| ১৭ | ইন্হেং মাৰু, তোহি সপথ ৰাম কী । ৰাখু নাথ মৰজাদ নাম কী ॥ | হে নাথ! মই আপোনাক ভগৱান ৰামৰ শপথ দিছো যে, আপুনি এইবোৰ সকলোকে তাৎক্ষণিকভাৱে নষ্ট কৰক আৰু আপোনাৰ 'সংকটমোচন' নামৰ মৰ্যাদা ৰক্ষা কৰক। |
| ১৮ | সত্য হোহু হৰি সপথ পাই কৈ । ৰাম দূত ধৰু মাৰু ধাই কৈ ॥ | হে ৰামদূত! ভগৱান হৰি (ৰাম)ৰ শপথ গ্ৰহণ কৰি আপুনি সত্য প্ৰমাণ হওক আৰু দৌৰি আহি মোৰ শত্ৰুবোৰ বিনাশ কৰক। |
| ১৯ | জয জয জয হনুমংত অগাধা । দুখ পাবত জন কেহি অপৰাধা ॥ | হে অসীম শক্তিৰ অধীশ্বৰ হনুমানজী! আপোনাৰ জয় হওক! জয় হওক! আপোনাৰ এই দাসে কি অপৰাধৰ কাৰণে ইমান কষ্ট ভোগ কৰিছে? |
| ২০ | পূজা জপ তপ নেম অচাৰা । নহিং জানত কছু দাস তুম্হাৰা ॥ | হে প্ৰভু! আপোনাৰ এই দাসে কোনো পূজা, জপ, তপস্যা বা নিয়ম-আচাৰ একো নাজানে। |
| ২১ | বন উপবন মগ গিৰি গৃহ মাহীম্ । তুম্হৰে বল হৌং ডৰপত নাহীম্ ॥ | বন, উপবন, বাট, পাহাৰ বা ঘৰত; সকলো ঠাইতে আপোনাৰ বল আৰু আশ্ৰয়ৰ কাৰণে মোৰ কোনো ভয় নাই। |
| ২২ | জনকসুতা হৰি দাস কহাবৌ । তাকী সপথ বিলংব ন লাবৌ ॥ | আপুনি মাতা জানকী (সীতা) আৰু ভগৱান হৰি (ৰাম)ৰ প্ৰিয় দাস। মই আপোনাক তেওঁলোকৰেই শপথ দিছো, এতিয়া একোটুকু পলম নকৰিব। |
| ২৩ | জৈ জৈ জৈ ধুনি হোত অকাসা । সুমিৰত হোয দুসহ দুখ নাসা ॥ | আকাশত আপোনাৰ জয়ধ্বনি গুঞ্জিত হৈ আছে। আপোনাৰ স্মৰণ কৰাৰ লগে লগেই সকলো অসহ্য দুখ নষ্ট হৈ যায়। |
| ২৪ | চৰন পকৰি, কৰ জোৰি মনাবৌম্ । যহি ঔসৰ অব কেহি গোহৰাবৌম্ ॥ | মই আপোনাৰ চৰণ ধৰি আৰু হাত যোৰ কৰি আপোনাক প্ৰাৰ্থনা কৰিছো। এই ভয়ংকৰ সংকটৰ সময়ত মই এতিয়া কাক মাতিম? |
| ২৫ | উঠু, উঠু, চলু, তোহি ৰাম দুহাঈ । পাযং পৰৌং, কৰ জোৰি মনাঈ ॥ | উঠক, উঠক, আহক! আপোনাক ভগৱান ৰামৰ শপথ দিছো। মই আপোনাৰ চৰণত পৰিছো আৰু হাত যোৰ কৰি অনুনয় কৰিছো। |
| ২৬ | ওং চং চং চং চং চপল চলংতা । ওং হনু হনু হনু হনু হনুমংতা ॥ | ওং চং চং চং চং! হে অত্যন্ত দ্ৰুতগতিৰ চপল হনুমানজী! ওং হনু হনু হনু হনু হনুমন্তা! |
| ২৭ | ওং হং হং হাংক দেত কপি চংচল । ওং সং সং সহমি পৰানে খল-দল ॥ | ওং হং হং! চঞ্চল বানৰশ্ৰেষ্ঠই যেতিয়া হুংকাৰ কৰে, তেতিয়া ওং সং সং! দুষ্টবোৰৰ সেনা ভয়ত কঁপি ভাগি যায়। |
| ২৮ | অপনে জন কো তুৰত উবাৰৌ । সুমিৰত হোয আনংদ হমাৰৌ ॥ | আপোনাৰ এই দাসক এতিয়াই এই সংকটৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰক, যাতে আপোনাৰ স্মৰণ কৰাৰ লগে লগেই আমাৰ হৃদয়ত আনন্দ বিয়পি পৰে। |
| ২৯ | যহ বজৰংগ-বাণ জেহি মাৰৈ । তাহি কহৌ ফিৰি কবন উবাৰৈ ॥ | যাৰ ওপৰত এই বজৰং বাণ প্ৰয়োগ কৰা হয় (যাৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰা হয়), তাক এই সংসাৰত কোনে ৰক্ষা কৰিব পাৰিব? |
| ৩০ | পাঠ কৰৈ বজৰংগ-বাণ কী । হনুমত ৰক্ষা কৰৈ প্ৰান কী ॥ | যি ব্যক্তিয়ে ভক্তিভাৱে বজৰং বাণৰ পাঠ কৰে, স্বয়ং হনুমানজীয়ে তেওঁৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰে। |
| ৩১ | যহ বজৰংগ বাণ জো জাপৈম্ । তাসোং ভূত-প্ৰেত সব কাপৈম্ ॥ | যি ব্যক্তিয়ে এই বজৰং বাণ জপ কৰে, তেওঁৰ ভয়ত ভূত-প্ৰেত আৰু অশুভ শক্তিসমূহ কঁপিবলৈ ধৰে। |
| ৩২ | ধূপ দেয জো জপৈ হমেসা । তাকে তন নহিং ৰহৈ কলেসা ॥ | যি ব্যক্তিয়ে ধূপ-প্ৰদীপ জ্বলাই নিয়মিত ইয়াৰ জপ কৰে, তেওঁৰ শৰীৰত কোনো ৰোগ বা কষ্ট নাথাকে। |
| দোহা | উৰ প্ৰতীতি দৃঢ়, সৰন হ্বৈ, পাঠ কৰৈ ধৰি ধ্যান ।
বাধা সব হৰ, কৰৈং সব কাম সফল হনুমান ॥ | যি ব্যক্তিয়ে হৃদয়ত দৃঢ় বিশ্বাস ৰাখি, হনুমানজীৰ আশ্ৰয় লৈ আৰু ধ্যান ধৰি ইয়াৰ পাঠ কৰে, হনুমানজীয়ে তেওঁৰ সকলো বাধা আঁতৰাই দিয়ে আৰু সকলো কাৰ্য সফল কৰে। |
Hanuman