Hanumanশ্ৰী হনুমান চালিছা অসমীয়াত | Hanuman Chalisa in Assamese Lyrics, Meaning, Download PDF
অসমীয়াত সম্পূৰ্ণ চালিছা পাঠ কৰক আৰু ইয়াৰ গভীৰ অৰ্থ, ইতিহাস আৰু নিয়মৰ বিষয়ে জানক। Get Hanuman Chalisa in Assamese Lyrics, Meaning, and Download free PDF.
শ্ৰী হনুমান চালিছা অসমীয়াত | Hanuman Chalisa in Assamese
| দোহা |
| শ্ৰীগুৰু চৰণ সৰোজ ৰজ নিজমন মুকুৰ সুধাৰি । বৰণৌ ৰঘুবৰ বিমলযশ জো দায়ক ফলচাৰি ॥ |
| বুদ্ধিহীন তনুজানিকৈ সুমিৰৌ পবন কুমাৰ। বল বুদ্ধি বিদ্যা দেহু মোহি হৰহু কলেশ বিকাৰ॥ |
| ধ্যানম্ |
| গোষ্পদীকৃত বাৰাশিং মশকীকৃত ৰাক্ষসম্ । ৰামায়ণ মহামালা ৰত্নং বংদে-(অ)নিলাত্মজম্ ॥ |
| যত্ৰ যত্ৰ ৰঘুনাথ কীৰ্তনং তত্ৰ তত্ৰ কৃতমস্তকাংজলিম্ । ভাষ্পবাৰি পৰিপূৰ্ণ লোচনং মাৰুতিং নমত ৰাক্ষসাংতকম্ ॥ |
| চৌপায়ী |
| জয় হনুমান জ্ঞান গুণ সাগৰ। জয় কপীশ তিহু লোক উজাগৰ॥ (১) |
| ৰামদূত অতুলিত বলধামা। অংজনি পুত্ৰ পৱনসুত নামা॥ (২) |
| মহাবীৰ বিক্ৰম বজৰংগী। কুমতি নিবাৰ সুমতি কে সংগী॥ (৩) |
| কংচন বৰণ বিৰাজ সুবেশা । কানন কুংডল কুংচিত কেশা ॥ (৪) |
| হাথবজ্ৰ ঔ ধ্বজা বিৰাজৈ । কাংথে মূংজ জনেৱূ সাজৈ ॥ (৫) |
| শংকৰ সুবন কেসৰী নংদন । তেজ প্ৰতাপ মহাজগ বংদন ॥ (৬) |
| বিদ্যাবান গুণী অতি চাতুৰ । ৰাম কাজ কৰিবে কো আতুৰ ॥ (৭) |
| প্ৰভু চৰিত্ৰ সুনিবে কো ৰসিয়া । ৰামলখন সীতা মন বসিয়া ॥ (৮) |
| সূক্ষ্ম ৰূপধৰি সিয়হি দিখাবা। বিকট ৰূপধৰি লংক জলাবা॥ (৯) |
| ভীম ৰূপধৰি অসুৰ সংহাৰে। ৰামচন্দ্ৰ কে কাজ সংবাৰে॥ (১০) |
| লায় সংজীবন লখন জিয়ায়ে। শ্রী ৰঘুবীৰ হৰষি উৰলায়ে॥ (১১) |
| ৰঘুপতি কীন্হী বহুত বডায়ী (ঈ)। তুম মম প্ৰিয় ভৰত সম ভায়ী॥ (১২) |
| সহস্ৰ বদন তুম্হৰো যশগাবৈ। অস কহি শ্রীপতি কংঠ লগাবৈ॥ (১৩) |
| সনকাদিক ব্ৰহ্মাদি মুনীশা । নাৰদ শাৰদ সহিত অহীশা ॥ (১৪) |
| যম কুবেৰ দিগপাল জহা তে। কবি কোবিদ কহি সকে কহা তে॥ (১৫) |
| তুম উপকাৰ সুগ্ৰীৱহি কীন্হা । ৰাম মিলায় ৰাজপদ দীন্হা ॥ (১৬) |
| তুম্হৰো মংত্ৰ বিভীষণ মানা । লংকেশ্বৰ ভয়ে সব জগ জানা ॥ (১৭) |
| যুগ সহস্ৰ যোজন পৰ ভানূ । লীল্যো তাহি মধুৰ ফল জানূ ॥ (১৮) |
| প্ৰভু মুদ্ৰিকা মেলি মুখ মাহী । জলধি লাংঘি গয়ে অচৰজ নাহী ॥ (১৯) |
| দুৰ্গম কাজ জগত কে জেতে। সুগম অনুগ্ৰহ তুমহৰে তেতে॥ (২০) |
| ৰাম দুৱাৰে তুম ৰখৱাৰে। হোত ন আজ্ঞা বিনু পৈসাৰে॥ (২১) |
| সব সুখ লহৈ তুমহাৰী শৰণা। তুম ৰক্ষক কাহূ কো ডৰ না॥ (২২) |
| আপন তেজ সম্হাৰো আপৈ । তীনোং লোক হাংক তে কাংপৈ ॥ (২৩) |
| ভূত পিশাচ নিকট নহি আবৈ। মহবীৰ জব নাম সুনাবৈ॥ (২৪) |
| নাসৈ ৰোগ হৰৈ সব পীৰা। জপত নিৰন্তৰ হনুমত বীৰা॥ (২৫) |
| সংকট সে হনুমান ছুডাবৈ। মন ক্ৰম বচন ধ্যান জো লাবৈ॥ (২৬) |
| সব পৰ ৰাম তপস্বী ৰাজা। তিনকে কাজ সকল তুম সাজা॥ (২৭) |
| ঔৰ মনোৰথ জো কোয়ি লাবৈ। তাসু অমিত জীবন ফল পাবৈ॥ (২৮) |
| চাৰো যুগ প্ৰতাপ তুমহাৰা। হৈ পৰসিদ্ধ জগত উজিয়াৰা॥ (২৯) |
| সাধু সংত কে তুম ৰখবাৰে । অসুৰ নিকংদন ৰাম দুলাৰে ॥ (৩০) |
| অষ্ঠসিদ্ধি নব নিধি কে দাতা । অস বৰ দীন্হ জানকী মাতা ॥ (৩১) |
| ৰাম ৰসায়ন তুম্হাৰে পাসা । সদা ৰহো ৰঘুপতি কে দাসা ॥ (৩২) |
| তুম্হৰে ভজন ৰামকো পাবৈ । জন্ম জন্ম কে দুখ বিসৰাবৈ ॥ (৩৩) |
| অংত কাল ৰঘুপতি পুৰজায়ী। জহাং জন্ম হৰিভক্ত কহায়ী॥ (৩৪) |
| ঔৰ দেবতা চিত্ত ন ধৰয়ী। হনুমত সেয়ি সৰ্ব সুখ কৰয়ী॥ (৩৫) |
| সংকট ক(হ)টৈ মিটৈ সব পীৰা। জো সুমিৰৈ হনুমত বল বীৰা॥ (৩৬) |
| জৈ জৈ জৈ হনুমান গোসায়ী। কৃপা কৰহু গুৰুদেৱ কী নায়ী॥ (৩৭) |
| যহ শত বাৰ পাঠ কৰ কোয়ী। ছূটহি বংদি মহা সুখ হোয়ী॥ (৩৮) |
| জো যহ পডৈ হনুমান চালীসা । হোয় সিদ্ধি সাখী গৌৰীশা ॥ (৩৯) |
| তুলসীদাস সদা হৰি চেৰা । কীজৈ নাথ হৃদয় মহ ডেৰা ॥ (৪০) |
| দোহা |
| পৱন তনয় সংকট হৰণ - মংগল মূৰতি ৰূপ্ । ৰাম লখন সীতা সহিত - হৃদয় বসহু সুৰভূপ্ ॥ |
সিয়াৱৰ ৰামচন্দ্ৰ কী জয় । পৱনসুত হনুমান কী জয় । ব’লক ভাই সকলো সনাতন ধৰ্মৰ জয় । 🙏
📄 PDF
Text Size
শ্ৰী হনুমান চালিছা অসমীয়াত Audio / Video (Listen & Watch)
হনুমান চালিছাৰ সম্পূৰ্ণ অসমীয়া অৰ্থ
| # | চৌপায়ী / দোহা (Verse) | অসমীয়া অৰ্থ (Meaning) |
|---|---|---|
| দোহা | শ্ৰীগুৰু চৰণ সৰোজ ৰজ, নিজ মনু মুকুৰ সুধাৰি। বৰনউ ৰঘুবৰ বিমল জসু, জো দায়ক ফল চাৰি॥ | শ্ৰীগুৰুৰ চৰণ পংকজৰ ধূলিৰে নিজৰ মনৰূপী দাপোনখন পৰিষ্কাৰ কৰি মই শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ সেই নিৰ্মল যশৰ বৰ্ণনা কৰিছোঁ, যিয়ে জীৱনৰ চাৰিটা ফল (ধৰ্ম, অৰ্থ, কাম, মোক্ষ) প্ৰদান কৰে। |
| দোহা | বুদ্ধিহীন তনুজানিকৈ সুমিৰৌ পবন কুমাৰ। বল বুদ্ধি বিদ্যা দেহু মোহি হৰহু কলেশ বিকাৰ॥ | হে পৱনপুত্ৰ হনুমান, মই মোৰ শৰীৰ আৰু বুদ্ধি দুৰ্বল বুলি জানি আপোনাক স্মৰণ কৰিছোঁ। আপুনি মোক শাৰীৰিক বল, সদবুদ্ধি আৰু জ্ঞান প্ৰদান কৰক তথা মোৰ সকলো দুখ আৰু দোষ নাশ কৰক। |
| ধ্যানম্ | গোষ্পদীকৃত বাৰাশিং মশকীকৃত ৰাক্ষসম্ । ৰামায়ণ মহামালা ৰত্নং বংদে-(অ)নিলাত্মজম্ ॥ যত্ৰ যত্ৰ ৰঘুনাথ কীৰ্তনং তত্ৰ তত্ৰ কৃতমস্তকাংজলিম্ । ভাষ্পবাৰি পৰিপূৰ্ণ লোচনং মাৰুতিং নমত ৰাক্ষসাংতকম্ ॥ | যিজনে বিশাল সমুদ্ৰক এটা খুৰৰ গাঁতৰ দৰে ক্ষুদ্ৰ কৰি দিলে আৰু অগণন ৰাক্ষসক মহাৰ দৰে তুচ্ছ কৰি পেলালে — ৰামায়ণ ৰূপী মহামালাৰ অনমোল ৰত্ন, পৱনপুত্ৰ হনুমানক মই বন্দনা কৰো ॥ য'ত য'ত ভগৱান শ্ৰীৰঘুনাথৰ কীৰ্তন হয়, তাতে তাতে অশ্ৰুপূৰ্ণ নয়নেৰে হাত জোৰ কৰি নতশিৰে থিয় হোৱা, ৰাক্ষসৰ অন্তকাৰী মাৰুতিনন্দন হনুমানক আমি প্ৰণাম জনাওঁ ॥ |
| 1 | জয় হনুমান জ্ঞান গুণ সাগৰ। জয় কপীশ তিহু লোক উজাগৰ॥ | হে জ্ঞান আৰু গুণৰ সাগৰ হনুমান, আপোনাৰ জয় হওক। হে বানৰৰাজ, তিনিওখন লোকতে আপোনাৰ কীৰ্তি বিয়পি আছে। |
| 2 | ৰামদূত অতুলিত বল ধামা। অঞ্জনী পুত্ৰ পৱনসুত নামা॥ | আপুনি শ্ৰীৰামৰ যোগ্য দূত আৰু অতুলনীয় শক্তিৰ ধাম। আপুনি মাতা অঞ্জনীৰ পুত্ৰ তথা পৱনপুত্ৰ নামৰেও পৰিচিত। |
| 3 | মহাবীৰ বিক্ৰম বজৰংগী। কুমতি নিবাৰ সুমতি কে সংগী॥ | হে মহাবীৰ, আপোনাৰ শৰীৰ বজ্ৰৰ দৰে কঠোৰ আৰু অতিকৈ শক্তিশালী। আপুনি দুৰ্বুদ্ধিক বিনাশ কৰি সজবুদ্ধি প্ৰদান কৰে। |
| 4 | কাঞ্চন বৰণ বিৰাজ সুবেশা। কানন কুণ্ডল কুঞ্চিত কেশা॥ | আপোনাৰ বৰণ সোণৰ দৰে উজ্জ্বল আৰু আপোনাৰ বেশ অতিকৈ সুন্দৰ। আপোনাৰ কাণত কুণ্ডল আৰু চুলি কেঁকোৰা। |
| 5 | হাত বজ্ৰ ঔ ধ্বজা বিৰাজৈ। কান্ধে মুঞ্জ জনেউ সাজৈ॥ | আপোনাৰ এহাতত বজ্ৰ আৰু আনখন হাতত ধ্বজা শোভাবৰ্ধন কৰিছে। আপোনাৰ কান্ধত মুঞ্জৰ লগুণ সজাই থোৱা আছে। |
| 6 | শংকৰ সুৱন কেশৰী নন্দন। তেজ প্ৰতাপ মহা জগ বন্দন॥ | হে শিৱৰ অৱতাৰ আৰু কেশৰীৰ আনন্দবৰ্ধন! আপোনাৰ তেজ আৰু মহান প্ৰতাপক সমগ্ৰ বিশ্বই বন্দনা কৰে। |
| 7 | বিদ্যাৱান গুণী অতি চাতুৰ। ৰাম কাজ কৰিবে কো আতুৰ॥ | আপুনি অত্যন্ত বিদ্যাৱান, গুণৱান আৰু চতুৰ। ভগৱান শ্ৰীৰামৰ কাৰ্য কৰিবলৈ আপুনি সদায় সাজু আৰু আতুৰ হৈ থাকে। |
| 8 | প্ৰভু চৰিত্ৰ সুনিবে কো ৰসিয়া। ৰাম লখন সীতা মন বসিয়া॥ | ভগৱান শ্ৰীৰামৰ চৰিত্ৰ বৰ্ণনা শুনি আপুনি অতিকৈ আনন্দ লাভ কৰে। শ্ৰীৰাম, লক্ষ্মণ আৰু মাতা সীতা আপোনাৰ হৃদয়ত বাস কৰে। |
| 9 | সূক্ষ্ম ৰূপ ধৰি সিয়হিং দিখাৱা। বিকট ৰূপ ধৰি লংক জৰাৱা॥ | আপুনি অতিকৈ ক্ষুদ্ৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি মাতা সীতাক দৰ্শন দিলে, আৰু পিছত ভয়ংকৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি লংকা জ্বলাই দিলে। |
| 10 | ভীম ৰূপ ধৰি অসুৰ সংহাৰে। ৰামচন্দ্ৰ কে কাজ সংৱাৰে॥ | আপুনি বিশাল (ভীম) ৰূপ ধাৰণ কৰি ৰাক্ষসসকলক নিধন কৰিলে আৰু ভগৱান ৰামচন্দ্ৰৰ সকলো গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰ্য সফল কৰিলে। |
| 11 | লায় সজীৱন লখন জিয়ায়ে। শ্ৰীৰঘুবীৰ হৰষি উৰ লায়ে॥ | আপুনি সঞ্জীৱনী বুঁটি আনি লক্ষ্মণ জীৰ প্ৰাণ বচাইছিল, যাৰ বাবে প্ৰসন্ন হৈ শ্ৰীৰামে আপোনাক পৰম আনন্দৰে বুকুত সাৱটি লৈছিল। |
| 12 | ৰঘুপতি কীন্হী বহুত বড়াই। তুম মম প্ৰিয় ভৰতহি সম ভাই॥ | শ্ৰীৰামে আপোনাৰ বহু প্ৰশংসা কৰিছিল আৰু আৱেগত কৈছিল যে, "তুমি মোৰ ভাতৃ ভৰতৰ দৰেই অত্যন্ত প্ৰিয়।" |
| 13 | সহস বদন তুমহৰো জস গাৱৈং। অস কহি শ্ৰীপতি কণ্ঠ লগাৱৈং॥ | "হাজাৰ মুখ থকা শেষনাগে তোমাৰ যশস্যা গায়," এনেদৰে কৈ শ্ৰীৰামে আপোনাক আকোৱালি লৈছিল। |
| 14 | সনকাদিক ব্ৰহ্মাদি মুনীশা। নাৰদ সাৰদ সহিত অহীশা॥ | সনকাদি ঋষি, ব্ৰহ্মা আদি দেৱতাসকল, মুনিগণ আৰু লগতে নাৰদ, সৰস্বতী তথা শেষনাগেও আপোনাৰ গুণানুকীৰ্তন কৰে। |
| 15 | যম কুবেৰ দিগপাল জহা তে। কবি কোবিদ কহি সকে কহা তে॥ | যম, কুবেৰ আৰু দিশসমূহৰ ৰক্ষকসকলেও যেতিয়া আপোনাৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰিব নোৱাৰে, তেন্তে সাধাৰণ কবি বা বিদ্বানসকলে কেনেকৈ পাৰিব? |
| 16 | তুম উপকাৰ সুগ্ৰীৱহিং কীন্হা। ৰাম মিলায় ৰাজ পদ দীন্হা॥ | আপুনি সুগ্ৰীৱৰ ওপৰত এক মহান উপকাৰ কৰিলে; তেওঁক শ্ৰীৰামৰ লগত মিলাই হেৰুওৱা ৰাজ্য পুনৰ উদ্ধাৰ কৰি দিলে। |
| 17 | তুমহৰো মন্ত্ৰ বিভীষণ মানা। লংকেশ্বৰ ভয়ে সব জগ জানা॥ | আপোনাৰ পৰামৰ্শ বিভীষণে গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু তেওঁ লংকাৰ ৰজা হৈছিল, এই সত্য গোটেই সংসাৰে জানে। |
| 18 | জুগ সহস্ৰ যোজন পৰ ভানূ। লীল্যো তাহি মধুৰ ফল জানূ॥ | যি সূৰ্য হাজাৰ হাজাৰ যোজন দূৰৈত অৱস্থিত, আপুনি সৰুতে তাক এক মিঠা ফল বুলি ভাবি গিলি থৈছিল। |
| 19 | প্ৰভু মুদ্ৰিকা মেলি মুখ মাহীং। जलধি লাংঘি গয়ে অচৰজ নাহীং॥ | প্ৰভু শ্ৰীৰামৰ আঙঠি মুখত লৈ আপুনি অথাই সমুদ্ৰ অতিক্ৰম কৰিছিল, আপোনাৰ বাবে ইয়াত কোনো আচৰিত হ'বলগীয়া কথা নাই। |
| 20 | দুৰ্গম কাজ জগত কে জেতে। সুগম অনুগ্ৰহ তুমহৰে তেতে॥ | এই সংসাৰত যিমানবোৰ কঠিন আৰু অসম্ভৱ কাৰ্য আছে, সেয়া আপোনাৰ কৃপাত অতিকৈ সৰল হৈ পৰে। |
| 21 | ৰাম দুৱাৰে তুম ৰখৱাৰে। হোত ন আজ্ঞা বিনু পৈসাৰে॥ | আপুনি ভগৱান শ্ৰীৰামৰ দ্বাৰৰ ৰক্ষক। আপোনাৰ অনুমতি বা আজ্ঞা অবিহনে তাত কোনেও প্ৰৱেশ কৰিব নোৱাৰে। |
| 22 | সব সুখ লহৈ তুমহাৰী শৰণা। তুম ৰক্ষক কাহূ কো ডৰ না॥ | যিয়ে আপোনাৰ শৰণাপন্ন হয়, তেওঁ সকলো सुख লাভ কৰে। আপুনি যেতিয়া ৰক্ষক হৈ আছে, তেতিয়া আন ভয় নো কিহৰ! |
| 23 | আপন তেজ সমহাৰো আপৈ। তীনোং লোক হাক তে কাপৈ॥ | আপোনাৰ অপাৰ তেজ কেৱল আপুনিয়েই চম্ভালিব পাৰে। আপোনাৰ মাত্ৰ এটা হুংকাৰতে তিনিওখন লোক কঁপি উঠে। |
| 24 | ভূত পিশাচ নিকট নহিং আৱৈ। মহাবীৰ জব নাম সুনাৱৈ॥ | হে মহাবীৰ! আপোনাৰ পৱিত্ৰ নাম শুনা বা জপ কৰাৰ লগেলগেই ভূত, পিশাচ বা কোনো বেয়া শক্তি ওচৰ চাপিব নোৱাৰে। |
| 25 | নাসৈ ৰোগ হৰৈ সব পীৰা। জপত নিৰন্তৰ হনুমত বীৰা॥ | হে বীৰ হনুমান জী! যিয়ে নিৰন্তৰ আপোনাৰ নাম জপ কৰে, তেওঁৰ সকলোবোৰ ৰোগ নাইকিয়া হয় আৰু সকলো যন্ত্ৰণা দূৰ হয়। |
| 26 | সংকট তেন্ত হনুমান ছুড়াৱৈ। মন ক্ৰম বচন ধ্যান জো লাৱৈ॥ | যিয়ে মন, কৰ্ম আৰু বচনেৰে আপোনাক ধ্যান কৰে, আপুনি তেওঁক জীৱনৰ সকলো গভীৰ সংকটৰ পৰা ৰক্ষা কৰে। |
| 27 | সব পৰ ৰাম তপস্বী ৰাজা। তিন কে কাজ সকল তুম সাজা॥ | শ্ৰীৰাম সকলোৰে ওপৰত এজন তপস্বী ৰজা। তেওঁৰ আটাইতকৈ কঠিন কাৰ্যসমূহকো আপুনিয়ে সুন্দৰভাৱে সম্পূৰ্ণ কৰিলে। |
| 28 | ঔৰ মনোৰথ জো কোঈ লাৱৈ। সোই অমিত জীৱন ফল পাৱৈ॥ | যিকোনো ব্যক্তিয়ে আপোনাৰ ওচৰত যদি কিবা মনোকামনা বা ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰে, তেন্তে তেওঁ জীৱনত অনন্ত সুখৰ ফল প্ৰাপ্ত কৰে। |
| 29 | চাৰোং জুগ পৰতাপ তুমহাৰা। হৈ পৰসিদ্ধ জগত উজিয়াৰা॥ | আপোনাৰ প্ৰতাপ চাৰিও যুগত (সত্য, ত্ৰেতা, দ্বাপৰ, কলি) বিয়পি আছে। আপোনাৰ পোহৰ সমগ্ৰ জগততে জনাজাত। |
| 30 | সাধু সন্ত কে তুম ৰখৱাৰে। অসুৰ নিকন্দন ৰাম দুলাৰে॥ | আপুনি সাধু-সন্ত আৰু সজ্জন ব্যক্তিসকলৰ ৰক্ষক। আপুনি ৰাক্ষসসমূহৰ সংহাৰ কৰোঁতা আৰু শ্ৰীৰামৰ অতিকৈ প্ৰিয়। |
| 31 | অষ্ট সিদ্ধি নৌ নিধি কে দাতা। অস বৰ দীন জানকী মাতা॥ | মাতা জানকীয়ে আপোনাক এনে বৰদান দি থৈছে যে আপুনি নিজৰ ভক্তসকলক আঠগৰাকী সিদ্ধি আৰু নবিধ নিধি (সম্পত্তি) প্ৰদান কৰিব পাৰে। |
| 32 | ৰাম ৰসায়ন তুমহৰে পাসা। সদা ৰহো ৰঘুপতি কে দাসা॥ | আপোনাৰ ওচৰত শ্ৰীৰামৰ ভক্তি ৰূপী ৰসায়ন (অমৃত) আছে। আপুনি জন্ম-জন্মান্তৰলৈ শ্ৰীৰঘুনাথ জীৰ দাস হৈ থাকিব। |
| 33 | তুমহৰে ভজন ৰাম কো পাৱৈ। জনম জনম কে দুখ বিসৰাৱৈ॥ | আপোনাৰ ভজন কৰিলে ভগৱান শ্ৰীৰামক প্ৰাপ্ত কৰা যায় আৰু মানুহে জন্ম-জন্মান্তৰৰ দুখ জৰা সকলো পাহৰি যায়। |
| 34 | অন্ত কাল ৰঘুবৰ পুৰ জায়ী। জহা জন্ম হৰিভক্ত কহায়ী॥ | অন্তিম কালত (মৃত্যুৰ পিছত) ভক্ত ভগৱান শ্ৰীৰামৰ পৰম ধাম বৈকুণ্ঠলৈ যায়, আৰু য'তেই জন্ম লয়, তাতেই তেওঁ ৰাম-ভক্ত বুলি জনাজাত হয়। |
| 35 | ঔৰ দেৱতা চিত্ত ন ধৰঈ। হনুমত সেই সৰ্ব সুখ কৰঈ॥ | আন কোনো দেৱতাৰ পূজা বা ধ্যান কৰাৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই, কেৱল হনুমান জীৰ সেৱা কৰিলেই সকলো সুখ প্ৰাপ্ত হয়। |
| 36 | সংকট কটৈ মিটৈ সব পীৰা। জো সুমিৰৈ হনুমত বলৱীৰা॥ | যিয়ে পৰম বলশালী বীৰ হনুমান জীক স্মৰণ কৰে, তেওঁৰ জীৱনৰ সকলো সংকট দূৰ হয় আৰু সকলো যন্ত্ৰণা নিৰ্মূল হয়। |
| 37 | জয় জয় জয় হনুমান গোসাঁঈ। কৃপা কৰহু গুৰুদেৱ কী নাঈ॥ | হে হনুমান গোসাঁই! আপোনাৰ জয় হওক, জয় হওক, জয় হওক! মোৰ ওপৰত এজন পৰম কৃপালু গুৰুদেৱৰ দৰেই কৃপা কৰক। |
| 38 | জো শত বাৰ পাঠ কৰ কোঈ। ছুটহি বন্দি মহা সুখ হোঈ॥ | যিয়ে এই চালিছা এশবাৰ পাঠ কৰে, তেওঁ জন্ম-মৃত্যুৰ বান্ধোনৰ পৰা মুক্ত হয় আৰু পৰম সুখ প্ৰাপ্ত কৰে। |
| 39 | জো য়হ পঢ়ৈ হনুমান চালীসা। হোয় সিদ্ধি সাখী গৌৰীশা॥ | যিয়ে এই হনুমান চালিছা বিশ্বাস আৰু ভক্তিৰে সৈতে পঢ়ে, তেওঁ ১০০% সিদ্ধি লাভ কৰে; ভগৱান শংকৰ নিজেই ইয়াৰ সাক্ষী স্বৰূপ। |
| 40 | তুলসীদাস সদা হৰি চেৰা। কীজৈ নাথ হৃদয় মহঁ ডেৰা॥ | হে নাথ (হনুমান জী)! তুলসীদাস সদায় ভগৱান শ্ৰীহৰি (ৰাম)ৰ দাস হৈয়ে আছে, গতিকে আপুনি সদায় তেওঁৰ হৃদয়ত নিবাস কৰক। |
| দোহা | পৱন তনয় সংকট হৰণ, মংগল মূৰতি ৰূপ। ৰাম লখন সীতা সহিত, হৃদয় বসহু সুৰ ভূপ॥ | হে পৱনপুত্ৰ, আপুনি সকলো সংকট হৰণ কৰোঁতা আৰু মংগলৰ সাক্ষাৎ মূৰ্তি! হে দেৱৰাজ! আপুনি শ্ৰীৰাম, লক্ষ্মণ আৰু মাতা সীতাৰ সৈতে সদায় মোৰ হৃদয়ত বিৰাজ কৰক। |
PDF
Text Size
হনুমান চালিছাৰ ইতিহাস
হনুমান চালিছা ১৬ শতাব্দীৰ মহান কবি তথা দাৰ্শনিক গোস্বামী তুলসীদাসে ৰচনা কৰিছিল। জনবিশ্বাস মতে, তুলসীদাসে ৰুগীয়া অৱস্থাত হনুমান চালিছা ৰচনা কৰিছিল আৰু এই চালিছা ৰচনাৰ পাছতে তেওঁ অবিশ্বাস্যভাৱে আৰোগ্য লাভ কৰিছিল। আন এক কিংবদন্তি অনুসৰি, তেওঁ মোগল সম্ৰাট আকবৰৰ কাৰাগাৰত থকা অৱস্থাত এই চালিছা ৰচনা কৰিছিল। ইয়াৰ প্ৰতিটো শ্লোকে ভগৱান শ্ৰীৰামৰ প্ৰতি হনুমানৰ অটল ভক্তি আৰু সমৰ্পণক প্ৰতিফলিত কৰে।
পৰম সুৰক্ষাৰ বাবে ভক্তসকলে শ্ৰী বজৰং বাণ অসমীয়াত আৰু শ্ৰী হনুমান অষ্টক অসমীয়াত ও পাঠ কৰে।
পাঠৰ নিয়ম আৰু সঠিক সময়
হনুমান চালিছা পাঠ কৰাৰ বাবে কোনো কঠোৰ বাধা-বাধকতা নাই, তথাপি শ্ৰদ্ধা আৰু ভক্তিৰ সৈতে তলৰ কথাবোৰ মানি চলা উচিত:
- ভক্তি: প্ৰতিটো শ্লোকৰ অৰ্থৰ ওপৰত মনোযোগ দি সম্পূৰ্ণ একাগ্ৰতাৰে পাঠ কৰক।
- স্বচ্ছতা: য'ত বহি পাঠ কৰিব, সেই ঠাইখন পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্ন হ'ব লাগে।
- পৱিত্ৰতা: পাঠ কৰাৰ আগতে স্নান কৰক বা কমেও হাত-মুখ ধুই লওক।
- প্ৰসাদ: হনুমান জীক নিজৰ শ্ৰদ্ধা অনুসৰি ফুল আৰু প্ৰসাদ অৰ্পণ কৰক।
সঠিক সময়: অৱশ্যে চালিছা দিনটোৰ যিকোনো সময়তে পাঠ কৰিব পাৰি, কিন্তু মঙলবাৰ আৰু শনিবাৰে ইয়াৰ পাঠ কৰিলে ভগৱান হনুমানৰ বিশেষ কৃপা লাভ কৰা যায়।
হনুমান চালিছা পাঠৰ লাভালাভ
১) বাধাৰ পৰা মুক্তি
নিয়মিতভাৱে পাঠ কৰিলে জীৱনৰ সকলো বাধা-বিঘিনি দূৰ হয় আৰু সাফল্যৰ পথ সুচল হয়।
২) সুস্বাস্থ্য লাভ
বিশ্বাস কৰা হয় যে ইয়াৰ পাঠে ৰোগ-ব্যাধি দূৰ কৰে আৰু শাৰীৰিক তথা মানসিক শক্তি বৃদ্ধি কৰে।
৩) সুৰক্ষা আৰু আশীৰ্বাদ
নেতিবাচক শক্তি আৰু ভূত-প্ৰেতৰ ভয় দূৰ হয়। হনুমানজী সদায় ভক্তৰ সৈতে ৰক্ষক হিচাপে থাকে।
৪) আধ্যাত্মিক উন্নতি
আত্মবিশ্বাস বৃদ্ধি পায় আৰু ভগৱানৰ প্ৰতি প্ৰেম তথা কৃতজ্ঞতাৰ ভাৱনা প্ৰবল হয়।
৫) ধন আৰু সমৃদ্ধি
নিয়মিত পাঠে ধন-সম্পদ লাভ হয় আৰু আৰ্থিক সমস্যাৰ পৰা সোনকালে মুক্তি মিলে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
৬) মনঃসংযোগ বৃদ্ধি
মনত শান্তি আহে, যাৰ ফলত একাগ্ৰতা আৰু জ্ঞান বাঢ়ে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে বিশেষভাৱে উপকাৰী।
পিডিএফ ডাউনলোড | FAQs
অসমীয়াত সম্পূৰ্ণ হনুমান চালিছাৰ বিনামূলীয়া পিডিএফ ডাউনলোড কৰক।
Download PDF (Assamese)গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন আৰু উত্তৰ (FAQs)
হনুমান চালিছা পঢ়াৰ সঠিক সময় কি?
আপুনি ইয়াক দিনটোৰ যিকোনো সময়তে পঢ়িব পাৰে, কিন্তু মঙলবাৰ আৰু শনিবাৰে ইয়াৰ পাঠ কৰা অতিকৈ ফলপ্ৰসূ বুলি গণ্য কৰা হয়।
হনুমান চালিছা কোনে ৰচনা কৰিছিল?
ইয়াৰ ৰচনা ১৬ শতিকাত মহান সন্ত কবি গোস্বামী তুলসীদাস জীয়ে অৱধী ভাষাত কৰিছিল।
মহিলাসকলে হনুমান চালিছা পঢ়িব পাৰেনে?
অৱশ্যে, মহিলায়ো হনুমান চালিছা পাঠ কৰিব পাৰে। প্ৰকৃত ভক্তিৰ বাবে কোনো ধৰণৰ প্ৰতিবন্ধকতা নাই।
হনুমান চালিছা কিমানবাৰ পাঠ কৰিব লাগে?
৩৮তম চৌপায়ী অনুসৰি ইয়াক ১০০ বাৰ পঢ়া অতিকৈ ফলপ্ৰসূ, কিন্তু প্ৰতিদিনে ১, ৩ বা ৭ বাৰ শুদ্ধ মনেৰে পাঠ কৰিলেও কৃপা লাভ কৰা যায়।